به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مهر، برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع به عنوان تنها راهکار مؤثر برای کاهش هزینههای نظام سلامت کشور شناخته میشود. در صورتی که این برنامه به درستی پیادهسازی شود، میتوان امیدوار بود که هزینههای مربوط به تأمین سلامت برای مردم کاهش یابد. این برنامه به منظور جلوگیری از هزینههای غیرمتعارف که در حال حاضر از جیب مردم پرداخت میشود، طراحی شده است. با این حال، بیمهها به عنوان یک چالش اساسی در تمامی برنامههای نظام سلامت مطرح هستند. زیرا اگر پزشک خانواده بدون حمایت مالی شروع به کار کند، به سرعت متوقف خواهد شد. به عنوان مثال، تأمین دارو بدون پشتوانه بیمه، هزینههای زیادی را برای مردم و بیماران به همراه خواهد داشت.
طاهر موهبتی، معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت بهداشت، با تأکید بر اهمیت نقش بیمهها در اجرای برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع، بیان کرد: بیمهها یکی از ارکان کلیدی در اجرای این برنامه هستند و نقش وزارت رفاه و سازمان تأمین اجتماعی نیز بسیار حیاتی و استراتژیک است. وی همچنین تصریح کرد که نمیتوان منتظر فراهم شدن کامل زیرساختها و پیشنیازها برای اجرای برنامه ماند و از نظر منطقی، باید فرایندها و رفتارها را اصلاح کرد. موهبتی افزود: اساس این برنامه بر پیشگیری، مراقبتهای بهداشتی و شناسایی زودهنگام بیماریها و عوامل خطر استوار است.
معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت بهداشت همچنین از نوسازی ۹۵۰ مرکز بهداشتی و تولید و انتشار بیش از ۵۵ هزار تیزر آموزشی برای مناطق مجری برنامه خبر داد و گفت: تاکنون ۳۲ راهنمای بالینی برای بیماریهای پرهزینه و پرتکرار به مجریان آموزش داده شده است.
علیرضا رئیسی، معاون بهداشت وزارت بهداشت، با تأکید بر تداوم اجرای برنامه، گفت: اراده وزارت بهداشت مانند حرکت در اتوبان است؛ راه برگشتی نداریم و به سمت جلو پیش میرویم. وی همچنین بر ضرورت اجرای برنامه با سرعت مطمئن و در مسیر صحیح تأکید کرد.
سید سجاد رضوی، معاون درمان وزارت بهداشت، نیز ارتقای کیفیت خدمات سلامت پس از اجرای برنامه ملی پزشکی خانواده و نظام ارجاع را مهمتر از صرفهجویی مالی دانست و بر اجرای تدریجی برنامه در سطوح دو و سه، استفاده از تجربیات سایر کشورها متناسب با شرایط بومی و ایجاد منابع پایدار برای تداوم آن تأکید کرد.
با آغاز فاز سوم برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع در ۱۹ شهر، تعداد شهرهای تحت پوشش پزشک خانواده به ۶۴ شهر در ۶۴ دانشگاه و دانشکده علوم پزشکی کشور رسیده است.