افزایش ۳۴ درصدی خطر زوال عقل با سکته خفیف در درازمدت

به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مدیکال نیوز تودی، سکته خفیف با وجود اینکه علائم آن معمولاً به‌سرعت برطرف می‌شود، هنوز هم به عنوان یک فوریت پزشکی شناخته می‌شود، زیرا می‌تواند نشانه‌ای از وقوع سکته مغزی باشد. نتایج یک تحقیق نشان می‌دهد که بین سکته خفیف و افزایش خطر ابتلا به زوال عقل در بلندمدت، ارتباطی وجود دارد.

بر اساس آمار انجمن سکته مغزی آمریکا، تقریباً از هر پنج نفر که مشکوک به حمله ایسکمیک گذرا هستند، یک نفر در عرض ۹۰ روز دچار سکته مغزی می‌شود. علائم حمله ایسکمیک گذرا مشابه علائم سکته مغزی بوده و می‌تواند شامل مواردی چون ضعف یا بی‌حسی در یک سمت بدن، سرگیجه، سردرد شدید و بدون علت مشخص، دشواری در تکلم و تغییرات بینایی باشد.

تیم پژوهشی این مطالعه، داده‌های مربوط به مراقبت‌های بهداشتی و درمانی را در یک بازه زمانی ۲۰ ساله مورد بررسی قرار داد. این تحقیق شامل بیش از ۱۱۰ هزار نفر بود که برای نخستین بار دچار سکته خفیف شده بودند. پژوهشگران هر یک از شرکت‌کنندگان گروه حمله ایسکمیک گذرا را با فردی از جمعیت عمومی که هرگز تجربه سکته خفیف یا سکته مغزی نداشت، مقایسه کردند. همچنین، این تیم حدود ۱۰۰ هزار نفر را که دچار حمله ایسکمیک گذرا شده بودند، با شرکت‌کنندگان همسان‌سازی‌شده‌ای که اولین سکته مغزی خود را تجربه کرده بودند، مقایسه کرد.

این اقدام به پژوهشگران کمک کرد تا میزان خطر زوال عقل را در این دو گروه با یکدیگر مقایسه و بررسی کنند. در طول دوره پیگیری، ۱۹.۳ درصد از شرکت‌کنندگانی که دچار حمله ایسکمیک گذرا شده بودند، به زوال عقل مبتلا شدند؛ این رقم در مقایسه با ۱۵.۲ درصد از شرکت‌کنندگان همسان‌سازی‌شده‌ای بود که سابقه سکته مغزی یا سکته مغزی خفیف نداشتند. پس از در نظر گرفتن عوامل سلامتی و جمعیت‌شناختی، محققان حملات ایسکمیک گذرا را با ۳۴ درصد خطر کلی بیشتر ابتلا به زوال عقل مرتبط دانستند. این خطر در سال اول ۷۵ درصد بیشتر بود و در تمام طول دوره پیگیری ۲۰ ساله، همچنان بالا باقی ماند.

دکتر «رائد جوندی»، نویسنده این مطالعه، اظهار داشت: «افزایش اولیه خطر ممکن است تا حدی ناشی از پیگیری‌های پزشکی و مراقبت‌های درمانی پس از حمله باشد.» در میان شرکت‌کنندگان با سابقه سکته مغزی خفیف، وقوع زوال عقل حدود سه برابر بیشتر از وقوع سکته مغزی متعاقب آن بود. جوندی تأکید کرد: «افزایش خطر به معنای اجتناب‌ناپذیر بودن زوال عقل نیست.» او افزود: «کسی که دچار حمله ایسکمیک گذرا می‌شود، لزوماً به زوال عقل مبتلا نخواهد شد؛ اکثر افراد در مطالعه ما دچار زوال عقل نشدند.»

اگرچه این مطالعه ثابت نمی‌کند که حملات ایسکمیک گذرا علت زوال عقل هستند، اما این ارتباط ممکن است از نظر بالینی به اندازه‌ای مهم باشد که نیاز به توجه دقیق‌تر به سلامت شناختی را در مراقبت‌های پس از سکته مغزی خفیف ایجاب کند.

پیمایش به بالا