احیای هورالعظیم با بارش‌های جدید؛ امید دوباره به زندگی!

احمدرضا لاهیجان‌زاده در گفت‌وگو با پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از خبرگزاری مهر اظهار داشت: هورالعظیم یکی از تالاب‌های مهم مرزی در جنوب غرب کشور و در استان خوزستان است که در امتداد مرز ایران و عراق واقع شده و بخش کوچکی از آن در خاک ایران و بخش عمده‌اش در خاک عراق قرار دارد. این تالاب جزو تالاب‌های بین‌النهرین به شمار می‌آید و از زیست‌بوم‌های ارزشمند منطقه محسوب می‌شود.

وی با اشاره به اینکه بخش ایرانی هورالعظیم عمدتاً از طریق رودخانه کرخه تأمین آب می‌شود، افزود: در بخش عراقی نیز منابع آبی مرتبط با رودخانه دجله نقش مهمی در تأمین آب تالاب ایفا می‌کنند.

لاهیجان‌زاده ادامه داد: هورالعظیم یکی از زیستگاه‌های کلیدی برای زادآوری و زمستان‌گذرانی گونه‌های مختلف پرندگان است و از تنوع زیستی بالایی برخوردار است. این تالاب همچنین در کنترل گردوغبار، تعدیل دمای محیط و ایجاد یک سپر اقلیمی در منطقه نقش بسزایی دارد.

معاون محیط‌زیست دریایی سازمان حفاظت محیط‌زیست با اشاره به پیامدهای خشک‌شدن بخش‌هایی از هورالعظیم در سال گذشته بیان کرد: کاهش شدید آب ورودی به بخش عراقی تالاب منجر به خشک‌شدن گسترده این قسمت شد و در ادامه، آتش‌سوزی‌هایی در تالاب به وقوع پیوست که دود ناشی از آن برای ماه‌ها مشکلاتی را برای شهروندان خوزستانی ایجاد کرد.

وی ادامه داد: در سال آبی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ با خشکسالی شدیدی مواجه بودیم و میزان آب تالاب در هر دو سوی مرز به‌طور قابل توجهی کاهش یافت. در سال آبی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ نیز بارش‌های نسبتاً مناسبی در ماه‌های اسفند و فروردین باعث شد بخش ایرانی تالاب تا حدودی آبگیری شود، اما با کاهش ورودی آب در تابستان، دوباره سطح آب کاهش یافت.

لاهیجان‌زاده درباره آخرین وضعیت آبی هورالعظیم نیز گفت: برآورد دقیق درصد آبگیری نیازمند بررسی و اعلام آخرین داده‌های پایش است، اما در حال حاضر میزان آب موجود در تالاب نسبت به ظرفیت آن کاهش قابل توجهی دارد. وی همچنین ابراز امیدواری کرد که با توجه به پیش‌بینی بارش‌های مناسب در پاییز، شرایط هورالعظیم در ماه‌های آینده بهبود یابد و زمینه برای آبگیری بهتر تالاب فراهم شود.

معاون محیط‌زیست دریایی سازمان حفاظت محیط‌زیست تأکید کرد: تداوم جریان‌های ورودی آب به تالاب و تأمین حقابه آن، به همراه همکاری‌های فرامرزی، برای حفظ کارکردهای زیست‌محیطی هورالعظیم و جلوگیری از تبدیل‌شدن بخش‌های خشک‌شده آن به کانون‌های گردوغبار و آتش‌سوزی اهمیت اساسی دارد.

پیمایش به بالا