به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از خبرگزاری مهر، سپیده نفیسی با تأکید بر اهمیت فیزیوتراپی در نظام سلامت، بیان کرد که این رشته تنها به کاهش درد و درمان مشکلات اسکلتی‌عضلانی محدود نمی‌شود، بلکه در زمینه‌های پیشگیری، مراقبت‌های اولیه، درمان، توانبخشی و بازگشت افراد به جامعه نیز نقش حیاتی دارد.
عضو کارگروه توانبخشی فرهنگستان علوم‌پزشکی با اشاره به اهمیت پیشگیری، اظهار داشت که آموزش‌های فیزیوتراپی در محیط‌های کاری و مدارس می‌تواند از بروز مشکلات اسکلتی‌عضلانی و آسیب‌های جدی جلوگیری کند و با شناسایی زودهنگام علائم و ارجاع به‌موقع بیماران، از تشدید بیماری و افزایش هزینه‌های نظام سلامت بکاهد.
نفیسی همچنین فیزیوتراپی در بیمارستان‌ها را یکی از اجزای کلیدی مراقبت‌های حاد دانست و افزود که فیزیوتراپی تنفسی و تحرک زودهنگام بیماران می‌تواند از عوارض ناشی از بستری طولانی جلوگیری کرده و به ترخیص سریع‌تر بیماران کمک کند؛ موضوعی که در شرایط بحران و کمبود تخت‌های بیمارستانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
به گفته وی، فیزیوتراپیست‌ها در بخش‌های مختلف از جمله مراقبت‌های ویژه، بیماری‌های قلبی و ریوی، سکته مغزی، آسیب‌های مغزی و نخاعی، سوختگی، اطفال و سالمندان در کنار سایر اعضای تیم درمان نقش مؤثری ایفا می‌کنند.
کارشناس مسئول توانبخشی مرکز مدیریت پیوند و درمان بیماری‌های معاونت درمان وزارت بهداشت با اشاره به روند رو به افزایش سالمندی جمعیت کشور تأکید کرد که فیزیوتراپی می‌تواند با آموزش و مداخلات مناسب، به حفظ توانمندی، کاهش ترس از فعالیت و بهبود کیفیت زندگی سالمندان کمک کند.
وی در ادامه با اشاره به تمرکز روز جهانی فیزیوتراپی بر بیماری‌های قلبی‌عروقی و سکته مغزی گفت که بازتوانی قلبی از دوران بستری در بیمارستان آغاز می‌شود و پس از ترخیص نیز ادامه دارد. هدف بازتوانی تنها ورزش دادن بیمار نیست، بلکه افزایش ظرفیت عملکردی، آموزش سبک زندگی سالم و کاهش احتمال بروز حوادث قلبی مجدد است.
نفیسی درباره بیماران سکته مغزی نیز اظهار کرد که آغاز هرچه سریع‌تر خدمات توانبخشی اهمیت زیادی دارد و هدف اصلی فیزیوتراپی صرفاً بهبود حرکت نیست؛ بلکه بازگرداندن استقلال فردی، توانایی انجام فعالیت‌های روزمره و بازگشت بیمار به نقش اجتماعی و جامعه است.
این متخصص فیزیوتراپی در پایان خاطرنشان کرد که نگاه به فیزیوتراپی باید از یک خدمت صرفاً درمانی و کاهنده درد به خدمتی جامع در تمام سطوح نظام سلامت، از آموزش و پیشگیری تا درمان، توانبخشی و بازگشت فرد به زندگی مستقل و اجتماعی تغییر کند.
