مهندس میلاد محمودیان
مقدمه
«سفر، تنها با حرکتِ قطار آغاز نمیشود؛ با ورود به فضایی که تو را به جادهی آهن دعوت میکند، شروع میشود.» ایستگاههای راهآهن، نه فقط یک توقفگاه، که نمادهایی از حرکت، ارتباط و هویتِ یک سرزمین هستند. آنها، نخستین تصویریاند که از یک شهر، در ذهنِ مسافر، نقش میبندد و آخرین تصویری که در خاطرش، ماندگار میشود.
در ایران، ایستگاههای راهآهن، با معماریِ بینظیرِ خود، روایتگرِ داستانهایی از تاریخ، فرهنگ و مهندسیِ این سرزمین هستند. از ایستگاهِ تاریخیِ تهران، با الهام از شکوهِ معماریِ ایران باستان، تا ایستگاهِ مدرنِ مشهد، با الهام از معماریِ اشکانی و نمادِ فروهر، و از ایستگاهِ کویریِ یزد تا ایستگاهِ جنگلیِ بیشه، هر ایستگاه، قصهای برایِ گفتن دارد. این مقاله، سفریست در میانِ این دروازههایِ تمدن؛ سفری که در آن، به معماری، مهندسی و تأثیراتِ فرهنگی و اجتماعیِ ایستگاههایِ شاخصِ راهآهنِ ایران، میپردازیم.
۱. راهآهنِ سراسریِ ایران؛ زیرساختی که تاریخ را رقم زد
پیش از ورود به معماریِ ایستگاهها، باید به ریشهها بازگشت. راهآهنِ سراسریِ ایران، که در سالهایِ ۱۳۰۶ تا ۱۳۱۷ ساخته شد، یکی از بزرگترینِ پروژههایِ مهندسیِ عمرانِ ایران و شاهکاری از هماهنگیِ انسان و طبیعت است. این خطِ ریلی، که تهران را از طریقِ بندرِ ترکمن به دریایِ خزر و از طریقِ بندرِ امامخمینی به خلیجِ فارس متصل میکند، با طولِ حدودِ ۱۳۹۴ کیلومتر، طولانیترین مسیرِ ریلیِ ثبتشده در فهرستِ میراثِ جهانیِ یونسکو است.
۱-۱. اهمیتِ تاریخی و مهندسی
راهآهنِ سراسری، در سومِ مردادِ ۱۴۰۰، بهعنوانِ بیستوپنجمین اثرِ میراثِ فرهنگیِ ملموسِ ایران، در فهرستِ جهانیِ یونسکو ثبت شد. این اثر، نخستین میراثِ صنعتیِ ایران است که به ثبتِ جهانی رسیده است. این راهآهن، با گذر از دو منطقهی کوهستانیِ بزرگ، جنگلها، دشتها و رودخانهها، و با عبور از چهار اقلیمِ مختلفِ آبوهوایی، یکی از متنوعترینِ مسیرهایِ ریلیِ جهان است.
· معماری و مهندسی: این مسیر، با عبور از ۲۴۰ تونل و ۱۴۰ پلِ بزرگ، از جمله پلِ ورسک، یکی از شاهکارهایِ مهندسیِ راهسازی در جهان محسوب میشود. · نقشِ تاریخی: وینستون چرچیل، نخستوزیرِ بریتانیا، از پلِ ورسک بهعنوانِ «پلِ پیروزی» یاد کرد، زیرا در مسیرِ کمکرسانیِ متفقین به شوروی، در جنگِ جهانیِ دوم، نقشی حیاتی ایفا کرد.
“راهآهنِ سراسریِ ایران، با عبور از کوه و کویر و جنگل، نه تنها شهرها را به هم پیوند داد، که تاریخ را نیز بر رویِ ریلهایِ خود حمل کرد.”
۲. ایستگاهِ راهآهنِ تهران؛ دروازهی پایتخت
ایستگاهِ راهآهنِ تهران، با مساحتی حدودِ ۱۷۴ هکتار، یکی از بزرگترین و مهمترینِ ایستگاههایِ راهآهنِ ایران است. کلنگِ این ایستگاه، در ۲۳ مهرِ ۱۳۰۶، با حضورِ رضاشاهِ پهلوی، به زمین زده شد.
۲-۱. معماریِ ایستگاه
معماریِ ایستگاهِ راهآهنِ تهران، تلفیقی از سبکِ «اکسپرسیونیسمِ آرمانگرا» و الهام از معماریِ باستانیِ ایران است. معمارِ اصلیِ این بنا، معمارِ اوکراینی، ولادیسلاو ولادیسلاوویچ گارادیتسکی بود که در سال ۱۹۳۰ در تهران درگذشت و در گورستانِ ارامنهی تهران به خاک سپرده شد. کریمِ طاهرزادهی بهزاد (برادرِ مینیاتوریستِ مشهور، حسینِ بهزاد) نیز بر کارِ ساخت نظارت داشت.
· ویژگیهایِ معماری:
ورودیِ وسیعِ ایستگاه، پنجرههایِ برنزی و آهنی و نمایِ خارجیِ سنگِ سفیدِ تراورتن، از ویژگیهایِ بارزِ این بنا هستند.
· ثبتِ ملی:
این اثر در تاریخ ۲۰ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۶۳۹، بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
۲-۲. دسترسی و امکانات
ایستگاهِ تهران، بهعنوانِ قلبِ ناوگانِ ریلیِ کشور، به شبکهی مترو (خطِ ۳) متصل است و مسافران میتوانند از طریقِ تونلهایِ زیرزمینی، بدونِ آنکه به سطحِ زمین بیایند، به ایستگاه دسترسی داشته باشند.
· امکانات: سالنهایِ انتظار، رستورانها، کافهها، فروشگاهها، سرویسهایِ بهداشتی، صندوقِ امانات و پارکینگ، از امکاناتِ این ایستگاه هستند.
· مسیرهایِ اصلی: ایستگاهِ تهران، به اکثرِ شهرهایِ بزرگِ ایران، از جمله مشهد، تبریز، اصفهان، شیراز، کرمان و اهواز، سرویسدهی دارد.
“ایستگاهِ تهران، با شکوهِ معماریِ خود، به مسافر، خوشآمدِ پایتخت را میگوید و با امکاناتِ مدرنِ خود، او را به سفری راحت دعوت میکند.”
۳. ایستگاهِ راهآهنِ مشهد؛ تلفیقِ معماریِ مدرن و هویتِ کهن
ایستگاهِ راهآهنِ مشهد، با طراحیِ مدرن و تلفیقِ آن با معماریِ کهنِ ایرانی، یکی از باشکوهترینِ ایستگاههایِ ایران است و پس از درگذشت سیدابراهیم رئیسی، به نام «ایستگاه راهآهن شهید سید ابراهیم رئیسی» نامگذاری شده است.
۳-۱. تاریخچه
۶. اصولِ معماری و مهندسیِ ایستگاههایِ راهآهن
طراحیِ ایستگاههایِ راهآهن، بر اصولِ متعددی استوار است:
۶-۱. هویت و دروازهبودن
ایستگاهِ راهآهن، اولین و آخرین فضایی است که مسافر در یک شهر تجربه میکند. بنابراین، معماریِ آن باید هویتِ شهر را به نمایش بگذارد و بهعنوانِ یک «دروازه»، در ذهنِ مسافر ماندگار شود. ایستگاهِ مشهد، با الهام از معماریِ اشکانی، و ایستگاهِ تهران، با الهام از معماریِ هخامنشی، نمونههایی از این رویکرد هستند.
۶-۲. عملکرد و کارایی
ایستگاه باید بهگونهای طراحی شود که جریانِ حرکتِ مسافران بهخوبی مدیریت شود:
· تفکیکِ فضاها: ورود و خروج، سالنِ انتظار، باجههایِ فروشِ بلیط، سکوها و خدمات، باید بهدرستی از هم تفکیک شوند.
· دسترسیِ آسان: دسترسی به مترو، اتوبوس و تاکسی باید بهسادگی امکانپذیر باشد.
· دسترسیِ آسان: دسترسی به مترو، اتوبوس و تاکسی باید بهسادگی امکانپذیر باشد.
· فضاهایِ انتظار: سالنهایِ انتظار باید جادار، روشن و مجهز به امکاناتِ رفاهی باشند.
۶-۳. روانشناسیِ فضا
طراحیِ ایستگاه باید بر اساسِ اصولِ روانشناسیِ محیطی باشد:
· نور و رنگ: استفاده از نورِ طبیعی و رنگهایِ گرم و دلنشین، برایِ کاهشِ استرسِ مسافران.
· آکوستیک: کنترلِ صدا، برایِ جلوگیری از ایجادِ سروصدایِ آزاردهنده.
· خوانایی: فضاها باید بهگونهای طراحی شوند که مسافر بهراحتی مسیرِ خود را پیدا کند.
۶-۴. پایداری
با توجه به مصرفِ انرژیِ بالا و اهمیتِ مسائلِ زیستمحیطی، استفاده از:
· نورِ طبیعی و تهویهی طبیعی
· سیستمهایِ مدیریتِ هوشمندِ انرژی (BMS)
· مصالحِ بومی و پایدار (خشت، آجر و سنگ)
در طراحیِ ایستگاهها اهمیتِ زیادی دارد.
“ایستگاه، با معماریِ خود، به مسافر، خوشآمدِ شهر را میگوید و با کاراییِ خود، سفرِ او را به یک تجربهی شیرین تبدیل میکند.”
۷. چالشهایِ ایستگاههایِ راهآهن در ایران
با وجودِ پیشرفتها، ایستگاههایِ راهآهن در ایران با چالشهایِ متعددی روبرو هستند:
· دسترسیِ نامناسب: در برخی از ایستگاهها، دسترسیِ افرادِ کمتوان و معلولین بهخوبی تأمین نشده است.
· نگهداری و بهرهبرداری: هزینههایِ بالایِ نگهداری، بهویژه در ایستگاههایِ تاریخی، یک چالشِ جدی است.
· توسعهی نامتوازن: در حالی که ایستگاههایِ اصلی (تهران، مشهد و اصفهان) توسعه یافتهاند، بسیاری از ایستگاههایِ کوچکتر از امکاناتِ کافی بیبهرهاند.
۸. آیندهی ایستگاههایِ راهآهن در ایران
آیندهی ایستگاههایِ راهآهن در ایران، به سویِ رویکردهایِ زیر حرکت میکند:
· ایستگاههایِ هوشمند:
با استفاده از اینترنتِ اشیا، سنسورها و سیستمهایِ مدیریتِ هوشمند (اطلاعرسانیِ لحظهای، فروشِ آنلاینِ بلیط و کنترلِ هوشمندِ تردد).
· ایستگاههایِ سبز:
با استفاده از انرژیِ خورشیدی، سیستمهایِ بازیافتِ آب و مصالحِ پایدار.
· ایستگاههایِ چندمنظوره:
با ترکیبِ کاربریِ حملونقل، تجاری، فرهنگی و تفریحی (مراکزِ خرید، فضاهایِ فرهنگی و هتلها).
· ایستگاههایِ انسانمحور:
با طراحیِ فضاهایِ دوستانه، سالنهایِ انتظارِ مدرن و خدماتِ رفاهیِ متنوع.
· حفاظت از میراثِ صنعتی:
ثبتِ ملی و جهانیِ ایستگاههایِ تاریخی و مرمتِ آنها با حفظِ اصالتِ معماری.
“آیندهی ایستگاهها، نه در بتنِ سرد، که در فضاییست که به مسافر، آرامشِ سفر را هدیه میدهد. فضایی که در آن، معماریِ ایرانی، با تکنولوژیِ مدرن، همنوا میشود.”
۹. ایستگاههایِ راهآهن، میراثی برایِ آینده
ایستگاههایِ راهآهنِ ایران، نه تنها نمادهایِ مهندسی و معماری، که بخشی از هویتِ فرهنگیِ این سرزمین هستند. از ایستگاهِ تهران، با شکوهِ معماریِ هخامنشی، تا ایستگاهِ مشهد، با الهام از معماریِ اشکانی، و ایستگاههایِ تاریخیِ دیگر، هر یک، داستانی از تلاش، هنر و عشقِ مهندسان و معمارانِ این سرزمین را روایت میکنند.
ثبتِ راهآهنِ سراسریِ ایران در فهرستِ میراثِ جهانیِ یونسکو، گواهی بر اهمیتِ این زیرساختِ تاریخی و صنعتی است. حفاظت از این میراثِ گرانبها و باززندهسازیِ آنها برایِ نسلهایِ آینده، وظیفهای است که بر دوشِ ماست.
“ایستگاههایِ راهآهن، با معماریِ خود، به مسافر، خوشآمدِ ایران را میگویند و با تاریخِ خود، او را به سفری در زمان دعوت میکنند.
نتیجهگیری
ایستگاههایِ راهآهنِ ایران، دروازههایِ تمدن و معماریِ سفر هستند. از ایستگاهِ تاریخیِ تهران، با شکوهِ معماریِ باستانی، تا ایستگاهِ مدرنِ مشهد، با تلفیقِ هویتِ کهن و تکنولوژیِ روز، و از ایستگاهِ کویریِ یزد تا ایستگاهِ جنگلیِ بیشه، هر ایستگاه، قصهای از فرهنگ، هنر و مهندسیِ ایرانیان را روایت میکند.
ایستگاه اولیه در ۱۲ اردیبهشت ۱۳۳۶ گشایش یافت. ایستگاه اصلی در چهارم آبان ۱۳۴۵ توسط نادر باتمانقلیچ (استاندار وقت) افتتاح شد.
۳-۲. معماریِ بینظیر
· معماران:
این ساختمان با طرحی از معماران ایرانی حیدر غیایی، عبدالعزیز فرمانفرماییان و محسن فروغی و یک معمار فرانسوی به نام فرناند پویون اجرا شده است.
· الهام از معماریِ اشکانی:
این بنا با برداشتی مدرن از کاخ اشکانی هاترا و نماد فروهر طراحی شده است. زاویهی طاقِ ایستگاه، برابر با زاویهی پلِ تاریخیِ ورسک طراحی شده است.
· ورودیِ باشکوه:
بدنهی ورودیِ ایستگاه، با یک سقفِ نیمهمعلق و عظیم، به مسافران خوشآمد میگوید.
۳-۳. جایگاهِ ویژه
ایستگاهِ مشهد، با موقعیتِ ویژهی خود در نزدیکیِ حرمِ مطهرِ امامِ رضا (ع)، نقشِ کلیدی در جابهجاییِ زائران دارد و بهعنوانِ یکی از نمادهایِ معماریِ معاصرِ ایران شناخته میشود.
“ایستگاهِ مشهد، با الهام از فروهر و بالهایِ نمادینِ آن، به مسافر، پیامِ پرواز را هدیه میدهد و با عظمتِ معماریِ خود، او را برایِ ورود به شهرِ امامِ رضا (ع) آماده میکند.”
۴. ایستگاهِ راهآهنِ تبریز؛ کهنترین راهآهنِ ایران
ایستگاهِ راهآهنِ تبریز، یکی از قدیمیترین و مهمترین ایستگاههای ریلی کشور است که در سال ۱۲۹۵ خورشیدی با بهرهبرداری از محور تبریز-جلفا بهطول ۱۴۹ کیلومتر افتتاح شد.
۴-۱. تاریخچه
نخستین مسیر ریلی در این منطقه، خط راهآهن تبریز-جلفا بود که در دوره مظفرالدین شاه توسط روسها طراحی و ساخته شد و در سال ۱۹۱۶ میلادی (۱۲۹۵ هجری شمسی) به بهرهبرداری رسید. پس از آن در سال ۱۳۳۷ خورشیدی محور تبریز-تهران بهطول ۷۴۸ کیلومتر به بهرهبرداری رسید.
۴-۲. معماری و ثبت ملی
طراح اولیه این ایستگاه، معمار فرانسوی فرنان پویون بوده و طراح ساختمان جدید آن، حیدر غیایی است. این بنا در تاریخ ۱۳۹۶/۲/۱۱ به شمارهٔ ۳۱۷۰۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
۴-۳. ویژگیهای برجسته
از ویژگیهای برجستهٔ ایستگاه راهآهن تبریز میتوان به ترابری بینالمللی کالا به ترکیه و اروپا از طریق محور تبریز-رازی، ترابری بینالمللی کالا به نخجوان از طریق محور تبریز-جلفا و تنها خط برقی راهآهن در ایران (خط برقی تبریز-جلفا) اشاره کرد.
“ایستگاهِ تبریز، با بیش از یک قرن قدمت، نه تنها کهنترین ایستگاهِ ایران، که پل ارتباطی ایران با قفقاز و اروپاست.”
۵. سایرِ ایستگاههایِ شاخصِ ایران
۵-۱. ایستگاهِ راهآهنِ یزد
ایستگاهِ یزد، با معماریِ سنتی و کویریِ خود، که با خشت و گل، هماهنگ با اقلیمِ گرم و خشکِ منطقه طراحی شده است، یکی از جذابترینِ ایستگاههایِ ایران است. ایستگاهِ راهآهنِ یزد در سال ۱۳۵۰ در مسیر خط کاشان-بافق–زرند تأسیس شده و امروزه در مسیر راهآهن تهران-کرمان، تهران-بندرعباس و تهران-زاهدان قرار دارد. در شیوهی معماری به اقلیم محل توجه شده بود به گونهای که ایستگاههای نزدیک به یزد دارای بادگیر بودند.
۵-۲. ایستگاهِ راهآهنِ اصفهان
ایستگاهِ اصفهان، یکی از ایستگاههای مهم شبکه ریلی کشور است که در جنوبشرقی شهر و در محور اصفهان–شیراز قرار دارد. ایستگاه اولیه در سال ۱۳۴۷ باز شده و ساخت ساختمان فعلی در سال ۱۳۵۲ آغاز شد و در سال ۱۳۵۹ به بهرهبرداری رسید.
۵-۳. ایستگاهِ راهآهنِ اهواز
ایستگاهِ راهآهنِ اهواز، که در سال ۱۳۱۷ خورشیدی بازگشایی شده، بخشی از راهآهن سراسری ایران است و نقش کلیدی در پیوند جنوب به مرکز ایران ایفا میکند. این ایستگاه به دلیل موقعیت استراتژیک خود در جنوب ایران و نزدیکی به کشور عراق، یکی از مهمترین مراکز حملونقل ریلی کشور محسوب میشود.
۵-۴. ایستگاهِ راهآهنِ قم
ایستگاهِ راهآهنِ قم، جزئی از راهآهن سراسری ایران است که در سال ۱۳۱۷ توسط رضاشاه پهلوی افتتاح شده است. این ایستگاه دارای اهمیت تاریخی است؛ چراکه در اردیبهشت سال ۱۳۲۹، کالبد رضاشاه پهلوی با قطار به این ایستگاه رسید و مراسم تشییع از ایستگاه راهآهن قم تا حرم آغاز شد.
۵-۵. ایستگاهِ راهآهنِ کرمانشاه
ایستگاهِ کرمانشاه، دومین ایستگاه راهآهن بعد از ایستگاه ملایر و بزرگترین ایستگاه راهآهن در غرب کشور است. این ایستگاه در ۲۹ اسفند ۱۳۹۶ با حضور رئیسجمهور وقت افتتاح شد و اولین قطار مسافری از آن راهی مشهد شد.
۵-۶. ایستگاهِ راهآهنِ بیشه (لرستان)
ایستگاهِ بیشه، در دلِ جنگلهایِ زاگرس و در ۶۵ کیلومتری شرقی شهرستان خرمآباد، با طبیعتِ بکر و زیبا، یکی از خاصترینِ ایستگاههایِ ایران است. این ایستگاه در تاریخ سوم شهریور ۱۳۱۷ احداث شده است. ایستگاه دقیقاً کنار آبشار معروف بیشه قرار دارد؛ جایی که ترکیب طبیعت، صدای ریل آهن و مه صبحگاهی، تجربهای متفاوت از سفر ریلی را به مسافران هدیه میدهد.
“ایستگاهِ بیشه، با سکوتِ جنگل و زیباییِ بکرِ خود، به مسافر، آرامشِ سفر را هدیه میدهد.”
راهآهنِ سراسریِ ایران، بهعنوانِ نخستین میراثِ صنعتیِ کشور در فهرستِ جهانیِ یونسکو، نه تنها زیرساختی برایِ حملونقل، که گنجینهای از تاریخ، معماری و هویتِ ملی است. با نگاهِ به گذشته و برنامهریزی برایِ آینده، میتوانیم این میراثِ ماندگار را برایِ نسلهایِ بعد حفظ کنیم و به آن جانِ تازهای ببخشیم.
“ایستگاه، با معماریِ خود، به مسافر، خوشآمدِ شهر را میگوید و با امکاناتِ خود، او را به سفری راحت و بهیادماندنی دعوت میکند.”
