به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از هلث دی نیوز، پژوهشگران اعلام کرده‌اند که ورزش‌های اوقات فراغت نظیر پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری، دویدن، شنا و سایر فعالیت‌ها با خطر کمتری از زوال عقل مرتبط هستند. با این حال، آنها متوجه شدند که فعالیت بدنی در محیط کار ممکن است با خطر بالاتری از زوال عقل همراه باشد. «ناتان فتر»، محقق ارشد و دانشجوی فوق دکترا در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، در بیانیه‌ای گفت: «این یافته‌ها، فرضیه قدیمی مبنی بر اهمیت هر نوع حرکتی برای سلامت مغز را به چالش می‌کشد.»
برای این تحقیق، پژوهشگران داده‌های ۷۴ مطالعه قبلی را که شامل بیش از ۴.۲ میلیون نفر در سنین ۴۵ تا ۹۳ سال در ۳۰ کشور بود، مورد بررسی قرار دادند. گروه مورد مطالعه به طور متوسط به مدت ۱۰ سال پیگیری شدند تا مشخص شود چه کسانی به زوال عقل مبتلا شده‌اند. نتایج نشان داد افرادی که فعالیت بدنی بیشتری در اوقات فراغت داشتند، ۲۴ درصد کمتر از افرادی که کمترین فعالیت را داشتند، در معرض خطر ابتلا به زوال عقل قرار داشتند.
اما پژوهشگران دریافتند که فعالیت بدنی در محیط کار با ۲۰ درصد افزایش خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط است. آنها خاطرنشان کردند که مشاغل طاقت‌فرسا می‌توانند شامل کارهای تکراری، ایستادن طولانی‌مدت، بلند کردن اجسام سنگین و زمان ریکاوری محدود باشند. با این حال، پژوهشگران این نظریه را مطرح کردند که جابجایی در محل کار بعید است که عامل افزایش خطر ابتلا به زوال عقل باشد. در عوض، خطر مشاهده شده بیشتر به شرایط اجتماعی و محیطی مربوط می‌شود که اغلب با مشاغل پرزحمت همراه است.
پژوهشگران بیان کردند که کار یدی بیشتر احتمال دارد شامل استرس، شرایط کاری خطرناک و قرار گرفتن در معرض آلودگی باشد که همه این عوامل با خطر زوال عقل مرتبط هستند. آنها همچنین افزودند که کارگران مشاغل طاقت‌فرسا ممکن است فرصت‌های کمتری برای ورزش تفریحی داشته باشند، زیرا وقت آزاد کافی ندارند یا به محض پایان کار، بیش از حد خسته می‌شوند.
فتر گفت: «به عبارت دیگر، وقتی صحبت از محافظت از مغز به میان می‌آید، زمینه فعالیت بدنی ممکن است به اندازه خود حرکت اهمیت داشته باشد.» او ادامه داد: «بهبود دسترسی به پارک‌های امن، مسیرهای پیاده‌روی و امکانات تفریحی، اطمینان از داشتن وقت کافی برای ورزش و کاهش مواجهه با مواد مضر در محل کار، ممکن است به اندازه ترویج خود فعالیت بدنی اهمیت داشته باشد.»
