مهدی صدیقیان – پژوهشگر مطالعات فرهنگی
دامپزشکی تنها به درمان حیوانات محدود نمی‌شود. این حوزه علمی، ارتباط مستقیمی با سلامت عمومی جامعه دارد و بخش مهمی از زنجیره تولید و تأمین مواد غذایی نیز به فعالیت دامپزشکان و متخصصان این حوزه وابسته است.
یکی از مهم‌ترین وظایف دامپزشکی، پیشگیری و کنترل بیماری‌هایی است که می‌توانند میان حیوان و انسان منتقل شوند. پایش بیماری‌های دامی، واکسیناسیون، نظارت بر بهداشت فرآورده‌های خام دامی و کنترل سلامت دام و طیور، بخشی از فعالیت‌هایی است که در نهایت به حفظ سلامت جامعه کمک می‌کند.
از این منظر، دامپزشکی را نمی‌توان صرفاً حرفه‌ای برای درمان حیوانات دانست؛ بلکه این رشته بخشی از نظام سلامت و امنیت غذایی جامعه است.
گوشت، شیر، تخم‌مرغ و دیگر فرآورده‌های دامی بخش مهمی از سبد غذایی مردم را تشکیل می‌دهند. نظارت‌های دامپزشکی از مرحله پرورش دام و طیور تا تولید و عرضه فرآورده‌های دامی، در کاهش خطر آلودگی و حفظ کیفیت این محصولات اهمیت دارد.
فعالیت دامپزشکان در مناطق روستایی و مراکز تولید نیز نقش مهمی در حفظ سرمایه‌های دامی و کاهش خسارت‌های ناشی از بیماری‌ها دارد.
دامپزشکی در کنار جنبه‌های تخصصی و اقتصادی، بُعدی انسانی و اخلاقی نیز دارد. مراقبت از حیوانات، کاهش درد و رنج آنها و تلاش برای حفظ سلامت و حیات موجودات زنده، بخشی از مسئولیت حرفه‌ای فعالان این حوزه است.
در سال‌های اخیر نیز توجه به حیوانات خانگی و حیات وحش، دامنه فعالیت‌های دامپزشکی را گسترده‌تر کرده و اهمیت این حرفه را در حوزه‌های مختلف زندگی انسان و محیط زیست بیش از پیش نمایان ساخته است.
۱۴ مهر، روز دامپزشکی، فرصتی برای قدردانی از تلاش همه دامپزشکان، کارشناسان و فعالان این حوزه در مسیر حفظ سلامت حیوانات، امنیت غذایی و سلامت جامعه است.
