بم؛ شهری تاریخی که با احیای قناتی ۸۰۰ ساله دوباره زنده می‌شود

به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از خبرگزاری مهر، در حال حاضر مردم بم در حال برداشت خرما هستند، اما رونق اقتصادی این منطقه به قنات‌ها وابسته است. این شهر به واسطه وجود صدها قنات که هزاران لیتر آب را به نخلستان‌ها منتقل می‌کند، رونق یافته و به عنوان نخستین باغ‌شهر ایران با نخلستان‌های ثبت جهانی شناخته می‌شود. هر نخل در این شهر بخشی از پرونده ثبت جهانی بم است و برخی از قنات‌های معروف آن نیز در کنار ارگ تاریخی بم به ثبت جهانی رسیده‌اند، جایی که آثار تاریخی دوران هخامنشی در آن کاوش شده است.

در دل کویر وسیع شرق کرمان، جایی که گرما و خشکی زندگی را به چالش می‌کشد، شهرستان بم همچون نگینی سبز در میان شن‌زارها می‌درخشد. راز این طراوت و پایداری نه در رودخانه‌های پرآب، بلکه در شبکه‌ای شگفت‌انگیز از قنات‌ها نهفته است؛ سازه‌هایی که مردم این دیار با نبوغی بی‌نظیر قرن‌ها پیش برای مهار آب‌های زیرزمینی و زنده کردن دل کویر ساخته‌اند. قنات‌های بم نه تنها شاهرگ حیاتی کشاورزی و اقتصاد این منطقه به شمار می‌روند، بلکه گواهی ماندگار بر همزیستی هوشمندانه انسان با طبیعت در سخت‌ترین شرایط جغرافیایی هستند.

تاریخ قنات‌سازی در بم به دوران هخامنشی بازمی‌گردد و کشف لوحی با خط میخی بر دیواره یکی از قنات‌های این منطقه، نشان از قدمتی ۲۵۰۰ ساله برای این فناوری پیشرفته دارد. دشت بم از نظر تعداد قنات‌ها یکی از دشت‌های مهم کشور محسوب می‌شود و تعداد قنات‌های آن به ۳۷۰ رشته می‌رسد. عمق مادر چاه‌های این قنات‌ها بین ۶۹ تا ۱۲۷ متر متغیر است و آبدهی آنها از یک لیتر در ثانیه در کم‌آب‌ترین حالت تا ۱۸۰ لیتر در ثانیه در پرآب‌ترین آنها متغیر بوده است. در محدوده ثبت جهانی بم، ۵۲ رشته قنات شناسایی شده است که از میان آنها، دو قنات «اکبرآباد» و «قاسم‌آباد» در شمال شهر بروات به عنوان نماد و نماینده سایر قنات‌های منطقه در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌اند.

این دو قنات که به «قنات‌های دوقلو و جوان» شهرت دارند، طولی نزدیک به پنج کیلومتر داشته و اراضی شمال بروات را سیراب می‌کنند؛ هر یک از آنها حدود ۳۰۰ هکتار از این اراضی را زیر کشت می‌برند. مجموع دبی دو قنات قاسم‌آباد و اکبرآباد حدود ۲۰۰ لیتر در ثانیه است که نقشی حیاتی در تأمین آب کشاورزی و پایداری سکونت در منطقه ایفا می‌کند.

رئیس جهاد کشاورزی بم در گفت‌وگو با مهر از تأثیر قنات‌های این شهرستان در رونق کشاورزی و تأمین آب شرب سخن گفت و عنوان کرد: نمونه بارز آن قنات‌های اکبرآباد و قاسم‌آباد است و همچنین طی روزهای اخیر قناتی با ۸ قرن قدمت در شهرستان بم لایروبی و پس از ۱۰ سال خشک شدن مجدد جاری شده است. عباس درخشان، وجود هر رشته قنات در بم را دلیل حیات در ده‌ها روستا و حتی شهر بم دانست و گفت: نمونه بارز آن قنات روستای سروستان است که با خشک شدن آن، روستا نیز از رونق افتاد، اما با تخصیص اعتبار و لایروبی قنات مجدد در سال جاری، قنات جاری شد و هزاران هکتار مزرعه زیر کشت رفتند و مردم نیز به روستا برگشتند.

وی افزود: این قنات ۸۰۰ سال قبل توسط مردم بم در این منطقه حفر شده و همچنان در قلب کویر جاری است. درخشان ادامه داد: شهرستان بم با دارا بودن ۱۰ هزار هکتار نخیلات، سالانه بین ۱۰۰ تا ۱۲۰ هزار تن خرما تولید می‌کند و با ۱۱۸۴ هکتار مرکبات، ۲۵۰۰ هکتار پسته، ۶۰۰ هکتار درختان سردسیری و ۶۱۵۰ هکتار زمین زیر کشت، یکی از قطب‌های اصلی کشاورزی کشور محسوب می‌شود. وی با بیان اینکه در دل این چشم‌انداز سبز، پرآب‌ترین قنات جهان نیز خودنمایی می‌کند، افزود: قنات قنبرآباد شیخی در بم، با دبی بالغ بر ۴ متر مکعب در ثانیه به یک رودخانه تمام‌عیار تشبیه شده است که آب حیات را به هزاران نخلستان هدیه می‌دهد.

وی گفت: اقتصاد بم بر پایه کشاورزی و دامپروری استوار است و برخی از فرآورده‌های کشاورزی آن جنبه تجاری و صادراتی دارند. در این میان، قنات‌ها نقشی بی‌بدیل در پایداری و رونق این اقتصاد ایفا می‌کنند؛ هرچند آمار دقیقی از سهم مستقیم قنات‌ها در تولید ناخالص کشاورزی بم در دسترس نیست، اما بررسی‌های تطبیقی در سایر مناطق نشان می‌دهد که بهره‌وری آب در سیستم‌های مبتنی بر قنات به طور قابل‌توجهی بالاتر از سیستم‌های چاه‌محور است. این یعنی قنات‌ها با هدر رفت حداقلی، بیشترین بازدهی را برای کشاورزان به ارمغان می‌آورند.

با این حال، این میراث ارزشمند در دهه‌های اخیر با آسیب‌های متعددی روبه‌رو بوده است. تغییرات اقلیمی و خشکسالی‌های پی‌در پی، از یک سو و بی‌توجهی به نگهداری و مرمت قنات‌ها، از سوی دیگر، این شریان‌های حیاتی را در معرض تهدید جدی قرار داده است. بر اساس گزارش‌ها، در جریان بارندگی‌های اخیر، حدود ۳۰ رشته قنات دچار آسیب شده و نزدیک به ۱۰۰ هکتار از باغات کشاورزان به دلیل ورود سیلاب و گل‌ولای دچار مشکل شده‌اند که نیاز به عملیات پاکسازی و بازسازی دارند.

مدیر پایگاه جهانی قنات‌های اکبرآباد و قاسم‌آباد بم در گفت‌وگو با مهر با اشاره به غنای میراث آبی منطقه، هشدار داد که ساخت‌وسازهای شهری قنات‌های واقع در محدوده بافت شهری را در معرض آسیب‌های جدی قرار داده و نیاز به نقشه‌برداری دقیق از تمامی قنات‌ها برای حفاظت از آنها امری ضروری است. منیره ستارزاده، با اشاره به هزینه‌های بالای نگهداری قنات‌ها با تکنولوژی امروزی و نبود بودجه کافی، بر لزوم توجه ویژه رسانه‌ها و نهادهای متولی به این میراث ارزشمند تأکید کرد.

وی بر لزوم نقشه‌برداری دقیق از این سازه‌های آبی تأکید کرد و افزود: بسیاری از آنها زیر شهر بم جاری هستند و نباید با ساخت و سازهای غیر اصولی به این قنوات آسیب وارد شود. مدیر پایگاه جهانی این قنات‌ها، با اشاره به جایگاه بی‌نظیر این سازه‌های آبی، نسبت به آینده آنها هشدار داده است. ستارزاده، قنات‌های بم را شاهرگ‌های حیاتی باغ‌شهر جهانی بم و منظر فرهنگی آن توصیف کرده و بر نقشی که مقنیان با تجربه در چرخه حیات این سازه‌ها ایفا می‌کنند، تأکید دارد.

او با اشاره به ویژگی‌های منحصر به فرد قنات‌های دشتی شهرستان بم از جمله طول زیاد، عمق زیاد، شیب کم و آبدهی بالا، تصریح کرد: در هیچ نقطه دیگری از جهان، این تعداد قنات با چنین آبدهی بالا در یک نقطه جغرافیایی متمرکز نیست؛ زیرا در محدوده ثبت جهانی بم، ۵۲ رشته قنات وجود دارد که هر یک، علاوه بر ویژگی‌های مشترک، دارای قابلیت‌های گردشگری منحصربه‌فردی هستند.

مدیر پایگاه جهانی قنات‌های بم تأکید کرد که ساخت‌وسازهای شهری، قنات‌هایی که در محدوده بافت شهری قرار گرفته‌اند را در معرض آسیب‌های جدی قرار می‌دهد؛ از این رو، او بر ضرورت نقشه‌برداری دقیق از تمامی قنات‌ها برای حفاظت از آنها در برابر این تهدید تأکید کرده است. وی گفت: همچنین، کمبود نیروی متخصص (مقنی) و انجام مرمت‌های نادرست از دیگر چالش‌ها می‌باشد و نبود نیروی جوان و ماهر برای لایروبی و مرمت، آینده این سازه‌های کهن را با خطر جدی روبه‌رو کرده است.

ستارزاده برای مقابله با این تهدیدات، راهکارهایی را پیشنهاد کرده و بر لزوم همکاری همه دستگاه‌های اجرایی تأکید کرد. وی افزود: از جمله اقدامات انجام‌شده، می‌توان به آغاز کلاس‌های آموزشی برای تربیت نیروی ماهر مقنی و انجام مطالعات میدانی اولیه بر روی تمامی قنات‌های منطقه اشاره کرد. وی ادامه داد: همچنین، تدوین کتابی جامع در مورد قنات‌های واقع در محدوده ثبت جهانی و بررسی منظر فرهنگی آنها در دست انجام است.

با این حال، آنچه بیش از هر چیز ضروری است، تخصیص اعتبارات ویژه برای نقشه‌برداری، مستندسازی، حفاظت و مرمت قنات‌هاست. ستارزاده با اشاره به تعامل خوب پایگاه با ادارات دولتی از جمله شهرداری بروات، ابراز امیدواری کرده است که با ساماندهی محوطه این قنات‌ها، شاهد تحولات مثبتی در این زمینه باشیم. باید گفت بم امروز در آستانه تحولی بزرگ قرار دارد. برنامه‌ریزی‌ها برای ثبت این شهرستان به عنوان شهر جهانی قنات در دست اجراست و جشنواره‌هایی مانند «روز روستا و عشایر» با هدف شناساندن هرچه بیشتر ظرفیت‌های تاریخی و آبی قنات‌ها و آماده‌سازی زیرساخت‌های لازم برای این ثبت برگزار می‌شوند.

این اقدام نه تنها می‌تواند جایگاه بم را در نقشه گردشگری جهانی تثبیت کند، بلکه با جلب توجه بیشتر به این میراث ارزشمند، زمینه‌ساز تخصیص اعتبارات بیشتر برای مرمت، حفاظت و احیای قنات‌ها خواهد شد. قنات‌های بم، رگ‌های حیاتی این تمدن کویری، امروز بیش از هر زمان دیگری به مراقبت و توجه نیاز دارند. این سازه‌های شگفت‌انگیز که قرن‌ها اقتصاد و معیشت مردم این دیار را تضمین کرده‌اند، شایسته آن هستند که با همان نبوغ و همتی که نیاکان ما در احداث آنها به کار بستند، مورد حفاظت و احیا قرار گیرند تا همچنان آب حیات را به نخلستان‌ها و باغ‌های بم هدیه دهند و این کهن‌شهر کویری، برای نسل‌های آینده نیز سبز و پایدار بماند.

پیمایش به بالا