به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مهر، شلوغی بیمارستان‌های وابسته به وزارت بهداشت، که به عنوان مراکز درمانی دولتی شناخته می‌شوند، یکی از ویژگی‌های بارز آنها در مقایسه با بیمارستان‌های خصوصی است. برای درک بهتر واقعیت‌های مراجعه به بیمارستان‌های دولتی، به ویژه در تهران، لازم است که از نزدیک این مراکز را مشاهده کنید.
برای باز کردن گچ دست پسرم، نوبت مراجعه ما برای تاریخ ۱۴ شهریور، ساعت ۱۳:۲۵ تعیین شده بود و باید چند دقیقه زودتر در بیمارستان حاضر می‌شدیم. ابتدا باید نوبت ویزیت را از دستگاه مربوطه با وارد کردن کد ملی بیمار دریافت می‌کردیم. شماره ما ۸۶ بود. این نوبت ۸۶ مختص یک پزشک خاص بود، زیرا همزمان برای پزشک دیگری نیز در همان ساعت و درمانگاه، نوبت ویزیت تعیین شده بود و به همین دلیل، جایی برای نشستن وجود نداشت.
در جلوی درب اتاق‌های معاینه، صف‌های چند نفری تشکیل شده بود و پس از دقایقی، نوبت ما رسید. یکی از ویژگی‌های بیمارستان‌های آموزشی، معاینه بیماران توسط رزیدنت‌ها یا دستیاران پزشکی است که تحت نظارت پزشک مربوطه قرار دارند. بنابراین، وقتی نام پزشک روی برگه شماره درج شده است، نباید انتظار داشته باشید که حتماً همان پزشک شما را معاینه کند.
وارد اتاق معاینه شدیم و دو یا سه نفر رزیدنت، دست گچ گرفته شده را بررسی کردند و در نهایت به رادیولوژی ارجاع دادند. دوباره برای گرفتن نوبت رادیولوژی در صف ایستادیم و پس از گذشت دقایقی، نوبت ما رسید. مسئول مربوطه برگه‌ای به ما داد که باید از طریق دستگاه نوبت را ثبت و هزینه را پرداخت می‌کردیم و دوباره در انتظار ماندیم تا شماره ما خوانده شود.
این مرحله نیز سپری شد و دوباره به اتاق معاینه برگشتیم. پس از مشاهده عکس دست، دستور داده شد که گچ آن باز شود و این پروسه نیز به اندازه نوبت ویزیت طول کشید و در نهایت، گچ دست را باز کردند و ما دوباره وارد اتاق معاینه شدیم. دوباره دو یا سه نفر رزیدنت، دست باز شده را مورد ارزیابی قرار دادند و در یک جمله گفتند: «به سلامت»؛ بدون اینکه پزشک اصلی که نام او در پرونده بیمار آمده بود، ویزیت کند.
زمانی که از حیاط بیمارستان خارج می‌شدیم، عقربه‌های ساعت ۱۶ و ۱۰ دقیقه بود. به این ترتیب، نزدیک به سه ساعت برای باز کردن گچ دست صرف شد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که یکی از مهم‌ترین دلایل شلوغی بیمارستان‌های دولتی، مشکلات مالی برای تأمین هزینه‌های درمان است که بیماران را وادار می‌کند تا از مراجعه به بیمارستان‌ها یا کلینیک‌های خصوصی صرف‌نظر کرده و تحمل ساعت‌ها انتظار برای انجام کار درمانی در بخش دولتی را بپذیرند.
عکس زیر، مربوط به گزارش بیمارستان است.
