به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران اعلام کردند زنانی که تحت درمان هورمونی قرار گرفته‌اند، ۱۶ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به بیماری آلزایمر هستند. این مزایا به ویژه برای زنانی که به دلیل جراحی یائسه شده‌اند، بیشتر مشهود است؛ زیرا این گروه ۲۶ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به هر نوع زوال عقل قرار دارند.
«آن-ماری مینیهین»، محقق ارشد و مدیر موسسه پیری سالم نورویچ در دانشگاه ایست آنجلیا در بریتانیا، در یک کنفرانس خبری اظهار داشت: «ما متوجه شدیم زنانی که از درمان هورمونی استفاده کرده‌اند، حدود ۱۰ درصد کمتر در معرض ابتلا به زوال عقل و ۱۶ درصد کمتر در معرض ابتلا به آلزایمر هستند.»
در این مطالعه جدید، پژوهشگران بیش از ۱۸۰ هزار زن یائسه که در بیوبانک بریتانیا، یک پروژه تحقیقاتی سلامت بلندمدت در بریتانیا، شرکت کرده بودند را به طور متوسط به مدت ۱۳ سال پیگیری کردند. در این مدت، تقریباً ۴۰۰۰ نفر از این زنان به زوال عقل مبتلا شدند. نتایج نشان داد که استفاده از درمان هورمونی به مدت حداقل یک سال، خطر ابتلا به زوال عقل و آلزایمر را در زنان کاهش می‌دهد.
مینیهین ادامه داد: «ما دریافتیم که درمان هورمونی به ویژه برای زنانی که یائسگی ناشی از جراحی را تجربه کرده‌اند، مانند پس از برداشتن تخمدان‌ها، مفید است. در این گروه، زنانی که از درمان هورمونی استفاده می‌کردند، حدود ۲۶ درصد کمتر از زنانی که از آن استفاده نمی‌کردند، به زوال عقل مبتلا شدند.»
وی افزود: «زنانی که بدنشان به طور طبیعی در طول زندگی خود استروژن کمتری تولید می‌کردند، به نظر می‌رسد که از درمان هورمونی بهره بیشتری می‌برند. این زنان معمولاً دوره قاعدگی خود را دیرتر شروع کردند یا زودتر به یائسگی رسیدند.» مینیهین گفت: «خطر ابتلا به زوال عقل در این افراد با درمان هورمونی حدود ۱۶ درصد کمتر بود.»
همچنین به نظر می‌رسد درمان هورمونی خطر ابتلا به آلزایمر را در میان زنانی که حامل ژن APOE۴ هستند، که به افزایش احتمال ابتلا به آلزایمر شناخته می‌شود، کاهش می‌دهد. این مطالعه نشان می‌دهد که در میان این زنان، درمان هورمونی خطر ابتلا به آلزایمر را حدود ۱۳ درصد کاهش داده است.
مینیهین بیان کرد: «این موضوع واقعاً حائز اهمیت است زیرا حاملان APOE۴ معمولاً در معرض خطر بیشتری قرار دارند و گزینه‌های پیشگیری کمتری دارند.» پژوهشگران دریافتند که زمان شروع درمان هورمونی نیز تأثیرگذار است. این مطالعه نشان داد زنانی که درمان هورمونی را بین سنین ۴۶ تا ۵۶ سالگی آغاز کردند، بیشترین کاهش خطر زوال عقل را تجربه کردند.
محققان بیان کردند که این فرضیه را تأیید می‌کند که درمان هورمونی اگر نزدیک به یائسگی آغاز شود، می‌تواند مفیدتر از شروع آن در سنین بالاتر باشد. مینیهین گفت: «در حالی که درمان هورمونی مدت‌هاست که عمدتاً برای تسکین علائم یائسگی مانند گرگرفتگی و تعریق شبانه تجویز می‌شود، این مطالعه نشان می‌دهد که ممکن است در سلامت شناختی بلندمدت برخی از زنان نیز نقش داشته باشد.»
