به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مدیسن نت، دکتر «آیوش ویساریا»، محقق ارشد و عضو هیئت علمی مرکز بهداشت، آب و هوا، سلامت و مراقبت‌های بهداشتی در نیوجرسی، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «اگرچه اندازه لباس با اندازه‌گیری دقیق دور کمر یکسان نیست، اما می‌تواند نشانه‌ای اولیه از وجود چربی‌های ناسالم در بدن باشد. اندازه‌گیری دور کمر به همراه وزن فرد، می‌تواند به شناسایی زودهنگام خطرات سلامتی کمک کند و فرصتی برای کاهش خطر ابتلا به دیابت، بیماری‌های قلبی، سکته مغزی و برخی سرطان‌ها فراهم آورد.»
این مطالعه در شرایطی منتشر شده است که محققان در حال بررسی روش‌های جدیدی برای اندازه‌گیری چاقی و تخمین تأثیر چربی اضافی بر سلامت افراد هستند. شاخص توده بدنی (BMI) به مدت طولانی برای تخمین وزن اضافی و چاقی مورد استفاده قرار گرفته است، اما تحقیقات نشان می‌دهند که این اندازه‌گیری به شدت نادرست است. BMI قد فرد را با وزن او مقایسه می‌کند و نسبت چربی به عضله را در نظر نمی‌گیرد.
چارچوب پیشنهادی جدیدی که به تازگی منتشر شده، پیشنهاد می‌کند که از معیارهای دیگری مانند دور کمر، نسبت کمر به قد و نسبت کمر به باسن در کنار BMI برای ارزیابی اضافه وزن یا چاقی استفاده شود. مشخص شده است که این محاسبات پیچیده‌تر، قادر به شناسایی افراد بیشتری با چربی ناسالم بدن هستند، اما محققان این سوال را مطرح کردند که آیا روش‌های ساده‌تر می‌توانند به همان اندازه دقیق باشند.
در این مطالعه جدید، محققان داده‌های ۱۹۰۰ بزرگسال ۲۰ تا ۵۹ ساله را که در یک نظرسنجی سالانه سلامت و تغذیه شرکت کرده بودند، تجزیه و تحلیل کردند. این تیم از این داده‌ها برای مقایسه چندین رویکرد مختلف در تشخیص چاقی بهره برد. ویساریا افزود: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که برای شناسایی خطرات سلامتی مرتبط با چاقی، نیازی به اندازه‌گیری‌های پیچیده متعدد نیست. اندازه‌گیری دور کمر اطلاعات زیادی را ارائه می‌دهد و برای پزشکان و بیماران به راحتی قابل انجام است.» محققان همچنین بیان کردند که BMI به تنهایی بدترین معیار است و تعداد قابل توجهی از افرادی که چربی بدنی کافی برای چاق بودن داشتند، نادیده گرفته می‌شوند.
