آیا آمریکا به راه‌حل دیپلماتیک پایبند است؟ پایان فوری محاصره الزامی است!

“`html

به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از خبرگزاری مهر، «غلامحسین درزی» سفیر و نماینده جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد، در نشست شورای امنیت این سازمان که عصر جمعه به وقت محلی (۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ برابر با ۲۲ آبان ۱۴۰۵) برگزار شد، با اشاره به موضوع “وضعیت در خاورمیانه” اظهار داشت: ایران هرگز درهای دیپلماسی را بسته نیست و در دو سال گذشته، بارها با حسن نیت به مذاکرات ورود کرده است. اما ایالات متحده آمریکا در هر مرحله، به جای دیپلماسی، گزینه تجاوز و تهدید را انتخاب کرده است؛ رویکردی که همچنان ادامه دارد.

دیپلمات ارشد جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل تأکید کرد: این تجربیات مکرر، بی‌اعتمادی عمیقی را به وجود آورده و تردیدهای جدی درباره چشم‌انداز ازسرگیری مذاکرات، بدون وجود تضمین‌های معتبر برای جلوگیری از تکرار چنین اقدامات غیرقانونی، ایجاد کرده است. مسیر پیش رو کاملاً مشخص است. اگر واشنگتن واقعاً به راه‌حل دیپلماتیک متعهد است، باید فوراً و بدون قید و شرط به تجاوزات خود پایان دهد، تضمین‌های معتبر مبنی بر عدم تکرار ارائه کند، به حقوق حاکمیتی ایران احترام بگذارد و محاصره دریایی و تمامی اقدامات قهری یک‌جانبه و غیرقانونی دیگر را لغو کند و تعهد واقعی خود به دیپلماسی را در عمل نشان دهد.

سفیر و کاردار ایران در سازمان ملل همچنین تصریح کرد: اجازه دهید صریح و روشن بگویم: هرگونه تجدید جنگ تجاوزکارانه از سوی ایالات متحده آمریکا و رژیم اسرائیل، با پاسخی فوری و قاطع و بدون هیچ‌گونه تردید مواجه خواهد شد؛ پاسخی که منشأ تجاوز را، در هر کجا که باشد، هدف قرار خواهد داد. ایران همانند گذشته، حق ذاتی خود برای دفاع مشروع را مطابق با حقوق بین‌الملل اعمال خواهد کرد.

درزی خطاب به شورای امنیت تأکید کرد: ایران به اتخاذ تمامی اقدامات ضروری و مقتضی برای دفاع از مردم، امنیت، منافع حیاتی، حاکمیت و تمامیت ارضی خود، حفظ بازدارندگی معتبر و پایدار و اطمینان از عدم تکرار هرگونه تجاوز دیگر ادامه خواهد داد. این شورا باید مطالبات خود را متوجه متجاوز کند، نه قربانی. شورا باید از ایالات متحده آمریکا بخواهد که به تمامی اقدامات و تهدیدهای غیرقانونی خود پایان دهد، به تعهداتش ذیل منشور ملل متحد پایبند باشد و حقوق بین‌الملل را به‌طور کامل رعایت کند.

متن کامل سخنان سفیر و نماینده ایران در سازمان ملل به شرح زیر است: بسم الله الرحمن الرحیم متشکرم، خانم رئیس. هدف از مشارکت ما در نشست امروز، تبیین ریشه‌های اصلی وضعیت کنونی در منطقه خلیج فارس است. زیرا، برخی اعضای این شورا، به‌ویژه اعضای غربی، با هماهنگی و همسویی با طرف متجاوز، در تلاش‌اند واقعیت‌ها را تحریف کنند، ریشه‌های اصلی وضعیت موجود را نادیده بگیرند و جایگاه قربانی و متجاوز را وارونه جلوه دهند.

ما با دقت به اظهارات توجیه‌کنندگان و سخنان اعضای شورا گوش فرا دادیم. اظهارات آقای البدیوی نامتوازن، یک‌جانبه و با انگیزه‌های سیاسی بود. ما این اتهامات بی‌اساس را قاطعانه رد می‌کنیم. همچنین از مواضع اتخاذشده از سوی برخی اعضای شورا، به‌ویژه اعضای غربی آن، ابراز تأسف می‌کنیم. اظهارات آنان بازتاب‌دهنده الگویی آشنا از معیارهای دوگانه و ریاکاری آشکار است. به همین ترتیب، نماینده ایالات متحده آمریکا از هیچ‌گونه جایگاه حقوقی، سیاسی یا اخلاقی برای موعظه کردن یا متهم ساختن ایران برخوردار نیست. ایالات متحده متجاوز است، نه قربانی.

این کشور در نقض آشکار منشور ملل متحد و اصول بنیادین حقوق بین‌الملل، جنگی تجاوزکارانه و غیرموجه را علیه ایران آغاز کرد. در این چارچوب، مایلم نکات زیر را مطرح کنم: اول؛ ریشه‌های وضعیت کنونی کاملاً روشن است: ایالات متحده آمریکا و رژیم اسرائیل در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵ و بار دیگر از ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، جنگ‌های تجاوزکارانه‌ای را بدون هیچ‌گونه تحریک قبلی و با برنامه‌ریزی قبلی علیه ایران آغاز کردند. آنها در جریان این تجاوزات، بی‌اعتنایی کامل خود را به حقوق بین‌الملل، به‌ویژه اصول بنیادین حقوق بین‌الملل بشردوستانه، نشان دادند.

در جریان این جنگ‌های وحشیانه، رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران، مقامات ارشد سیاسی و نظامی، دانشمندان هسته‌ای و دانشگاهیان ترور شدند. همچنین حملات گسترده و غیرقابل تبعیض و کورکورانه، غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرنظامی، از جمله تأسیسات صنعتی، پل‌ها، بیمارستان‌ها، فرودگاه‌ها، شبکه‌های حمل‌ونقل، اماکن میراث فرهنگی، تأسیسات ورزشی و زیرساخت‌های انرژی را هدف قرار دادند. در نتیجه این جنگ‌های وحشیانه، بیش از ۵۰۰۰ انسان بی‌گناه، از جمله ۲۵۴ کودک و ۲۵۱ زن، جان عزیز خود را از دست داده‌اند.

در نخستین روز تجاوز ماه فوریه، دو موج موشک تاماهاوک آمریکایی به یک مدرسه در میناب اصابت کرد و ۱۶۸ کودک را به شهادت رساند. در همان روز، حمله آمریکا به ورزشگاه لامرد دست‌کم ۲۱ غیرنظامی، از جمله کودک، را به شهادت رساند و حدود ۱۰۰ نفر دیگر را مجروح کرد. این حمله نخستین مورد استفاده عملیاتی از موشک بالستیک دقیق‌زن (PrSM) در میدان نبرد بود. در ۱۳ مارس ۲۰۲۶، پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، اعلام کرد: “نه امان می‌دهیم، نه رحم می‌کنیم”. حقوق بین‌الملل بشردوستانه چنین اظهاراتی را ممنوع کرده و آن را در زمره جنایات جنگی قرار می‌دهد.

متعاقباً رئیس‌جمهور آمریکا تهدید کرد که نیروگاه‌های برق و پل‌های ایران را نابود خواهد کرد. پس از آن، نیروهای آمریکایی در یک شب به پنج پل حمله کردند. حتی اخیراً در ۸ نوامبر ۲۰۲۶، رئیس‌جمهور آمریکا بار دیگر تهدید کرد که ۳۸ پل شناسایی‌شده در سراسر ایران را ظرف یک ساعت نابود خواهد کرد. این اقدامات جنایت جنگی محسوب می‌شوند. ایران در واکنش به این اقدامات تجاوزکارانه، حق ذاتی خود برای دفاع مشروع را مطابق با ماده ۵۱ منشور ملل متحد اعمال کرد. اقدامات دفاعی و قانونی ایران، تأسیسات، پایگاه‌ها و دارایی‌های نظامی ایالات متحده در منطقه را هدف قرار داد که برای انجام حملات علیه ایران مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

دوم؛ ناامنی حاکم بر تنگه هرمز، پیامد مستقیم تجاوز علیه ایران و اقدامات غیرقانونی ایالات متحده است. این اقدامات شامل حمله به بنادر و تأسیسات دریایی ایران، شناورهای تجاری و نیز اعمال محاصره نظامی و دریایی علیه بنادر ایران با هدف مجازات جمعی یک ملت است. محروم‌سازی عامدانه یک جمعیت غیرنظامی از غذا، دارو و سایر مایحتاج اساسی، نقض فاحش حقوق بین‌الملل بشردوستانه بوده و در حکم جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت است.

مسئولیت این وضعیت همچنین متوجه دولت‌هایی است که با قرار دادن سرزمین‌ها، پایگاه‌های نظامی، حریم هوایی، تأسیسات لجستیکی و زیرساخت‌های اطلاعاتی خود در اختیار متجاوزان، زمینه را برای تجاوز فراهم کرده و آن را تسهیل کرده‌اند؛ اقدامی که نقض تعهدات آنها بر اساس حقوق بین‌الملل و منشور ملل متحد است. خانم رئیس، ایالات متحده آمریکا نمی‌تواند به ایران حمله و آن را بمباران کند، حاکمیت و تمامیت ارضی آن را نقض کند، زیرساخت‌های غیرنظامی را هدف قرار دهد، ایران را به نابودی تهدید کند، محاصره نظامی و دریایی اعمال کند و از طرح‌های غیرقانونی قهری، از جمله طرح موسوم به “عملیات طرد اقتصادی” (Economic Operation Outcast) و “کار

پیمایش به بالا