به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از هلثی، این مطالعه شامل ۲۰۴ نفر بود که تحت تصویربرداری ام‌ارآی (MRI) غیرفوری از مغز، ستون فقرات یا ناحیه سر و گردن قرار گرفتند.
در جریان هر مرحله، برای تزریق ماده‌ای که به بهبود کیفیت تصویربرداری در ام‌ارآی کمک می‌کند، استفاده از «کانولا» (لوله باریکی که وارد رگ می‌شود) ضروری بود. پیش از آغاز این فرآیندها، بیماران در چهار گروه دسته‌بندی شدند و برنامه صوتی زیر را دریافت کردند: – سونات شماره ۴۴۸ موتزارت (K. 448) که محققان آن را دارای شواهدی از اثرات درمانی در پژوهش‌های پیشین دانسته‌اند. – موسیقی مورد علاقه خودشان. – موسیقی آرامش‌بخش؛ مشابه نوعی که در مراکز آرام‌سازی و ماساژ معمولاً پخش می‌شود. – بدون موسیقی (گروه شاهد یا کنترل).
سه گروه از شرکت‌کنندگان، پیش از ورود کانولا، در زمان جای‌گذاری آن و سپس در ادامه، به موسیقی گوش دادند. گروهی که موسیقی مورد علاقه خود را انتخاب کرده بودند، پیش از شروع کار، آهنگ یا اجرای دلخواهشان را برگزیدند. در همین راستا، محققان قبل از آغاز فرآیند، یک مقیاس بصری درد را در اختیار بیماران گذاشتند؛ این مقیاس از ۰ (بدون درد) تا ۱۰ (بدترین دردی که تاکنون تجربه شده) را شامل می‌شد.
پس از آن، بیماران در زمان‌های مختلف میزان درد خود را ثبت کردند: قبل از ورود کانولا، هنگام ورود آن، ۳۰ ثانیه پس از جای‌گذاری و همچنین ۲ دقیقه بعد. «آندری کریستینل دراگ‌نیا»، نویسنده اصلی این پژوهش از بیمارستان دانشگاهی زوریخ، در بیانیه مطبوعاتی گفت: «اگرچه فرو رفتن سوزن یک اقدام پزشکی جزئی محسوب می‌شود، اما میزان درد می‌تواند از فردی به فرد دیگر به‌طور قابل‌توجهی متفاوت باشد. در پزشکی مدرن، هدف پزشکان معالج تنها تشخیص و درمان موفق نیست، بلکه تضمین این موضوع نیز اهمیت دارد که فرایند درمان، کمترین میزان ناراحتی یا درد را برای بیمار به همراه داشته باشد.»
در مجموع، یافته‌ها نشان دادند افرادی که به موسیقی مورد علاقه خود گوش می‌دادند، هم در ۳۰ ثانیه و هم در ۲ دقیقه پس از ورود کانولا، نسبت به گروهی که بدون موسیقی بود، درد بسیار کمتری گزارش کردند. موسیقی موتزارت در مقایسه با این اثر، محدودتر عمل کرد. هرچند در مورد بسیاری از بیمارانی که به موتزارت گوش می‌دادند، روند کاهش درد تا دقیقه دوم دیده شد، اما این نتایج از نظر آماری از قطعیت کافی برخوردار نبود. با این حال، در میان بیمارانی که پیش از شروع فرآیند درد داشتند و موسیقی موتزارت را گوش داده بودند، شواهد مربوط به تسکین درد پایدارتر بود.
بیشترین میزان تأثیر را گروهی تجربه کردند که هم پیش از جای‌گذاری کانولا درد داشتند و هم موسیقی مورد علاقه خود را شنیده بودند؛ این افراد حتی در زمان ورود اولیه سوزن، کاهش درد را احساس کردند. در مقابل، گروهی که موسیقی آرام‌بخش (ویژه ریلکسیشن) گوش داده بودند، در مقایسه با گروه شاهد، کاهش درد معناداری از نظر آماری نشان ندادند. بنابراین، هرچند صداهای ملایم و آرامش‌بخش (مانند آنچه در مراکز اسپا شنیده می‌شود) می‌توانند برای جلسات ماساژ یا یوگا مناسب باشند، اما احتمالاً برای تسکین درد ناشی از فرو رفتن سوزن چندان کارآمد نیستند.
«گارسیا آلزامورا»، نویسنده ارشد این پژوهش، در بیانیه مطبوعاتی اظهار کرد: «موسیقی‌های آرام‌بخش معمولاً دارای ریتمی کند و صدایی ملایم هستند و از تغییرات پویای قابل‌توجه برخوردار نیستند. این ویژگی‌ها ممکن است سبب شده باشد بیماران به این نوع موسیقی توجه نکنند یا آن را نادیده بگیرند؛ موضوعی که می‌تواند توضیحی برای عدم مشاهده تسکین درد باشد.» با این وجود، پرسش اصلی اینجاست که چرا آهنگ‌های مورد علاقه می‌توانند به کاهش درد کمک کنند؟ به گفته پژوهشگران، موسیقی آشنا ممکن است به‌ویژه در منحرف کردن ذهن از یک تجربه ناخوشایند مؤثر باشد. همچنین موسیقی می‌تواند بر مکانیسم‌های طبیعی تسکین درد در بدن اثر بگذارد و هم‌زمان استرس و اضطراب را کاهش دهد؛ هرچند این پژوهش به‌طور مستقیم این فرضیه را آزمایش نکرده است.
با این وجود، محققان معتقدند گوش دادن به موسیقی، به‌خصوص آهنگ‌های مورد علاقه، می‌تواند به عنوان راهکاری ساده و کم‌هزینه برای کمک به کاهش درد و ناراحتی در طول برخی اعمال پزشکی جزئی مطرح شود. با توجه به نتایج کنونی، برای روشن شدن اینکه آیا همین اثر در مورد مداخلات تهاجمی‌تر نیز صادق است یا خیر، انجام پژوهش‌های بیشتر ضروری خواهد بود.
