به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از خبرگزاری مهر، گروه بین الملل: گذشت زمان به وضوح ابعاد شکست آمریکا و رژیم صهیونیستی در جنگ‌افروزی علیه ایران و برتری ایران در معادلات بین‌المللی آینده را برای تحلیلگران و نظریه‌پردازان مستقل مسائل بین‌الملل نمایان کرده است. در این راستا، نشریه آمریکایی آتلانتیک در گزارشی به قلم «رابرت کیگان» مورخ آمریکایی، به شکست جنگ‌افروزی آمریکایی-صهیونیستی علیه ایران اشاره کرده و نوشت که موازنه قدرت در خاورمیانه در آستانه تحولی بنیادین قرار دارد که ممکن است ایران را به قدرت مسلط در منطقه تبدیل کند؛ به‌ویژه پس از آنکه جنگ اخیر، محدودیت‌های توانایی‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی در به زانو درآوردن تهران یا وادار کردن آن به امتیازدهی را روشن کرد.
بر اساس این گزارش، ایران در حالی از این جنگ خارج شد که توانایی بیشتری برای استفاده از تنگه هرمز به عنوان یک اهرم قدرت استراتژیک دارد و با اعتماد به نفس بیشتری می‌تواند دشمنانش را بازدارد و بر منافع حیاتی آن‌ها بدون نیاز به ورود به جنگ تمام‌عیار، تأثیر بگذارد. ایران به عنوان قدرت مسلط بر خاورمیانه خواهد بود. به این ترتیب، پیامدهای این تحول تنها به منطقه محدود نمی‌شود، بلکه ممکن است به نظم اقتصادی جهانی و ائتلاف‌های بین‌المللی نیز سرایت کند. همچنین، کارآیی سیستم تحریم‌ها کاهش یافته و تردیدهای متحدان اروپایی و آسیایی آمریکا نسبت به توانایی واشنگتن برای ورود به یک درگیری بزرگ دیگر افزایش یافته است.
کیگان با تأکید بر اینکه «ایران در آینده قدرت مسلط خاورمیانه خواهد بود»، افزود که کشورهای همسایه اکنون شروع به سازگاری با این واقعیت جدید کرده‌اند و قدرت‌های دورتر نیز همین کار را خواهند کرد. وی ادامه داد که ایران نیازی به توافق با آمریکا ندارد؛ زیرا فرضیه اینکه ایران ضعیف‌تر یا آسیب‌پذیرتر از دو سال گذشته باشد، نادرست است. جنگ‌افروزی در منطقه، شکنندگی آمریکا را اثبات کرد.
نشریه آتلانتیک می‌افزاید که نظام ایران در تمام طول جنگ، بدون دادن هیچ امتیازی مقاومت کرد؛ بلکه برعکس، ایران نقاط ضعف آمریکا و شکنندگی همسایگانش را نمایان ساخت. حمله ایران به تأسیسات گازی رأس لیفان وابسته به آمریکا در قطر که در واکنش به حمله آمریکا به تأسیسات گازی ایران انجام شد، نشان داد که موشک‌ها و پهپادهای ایران قادرند آسیب‌های سنگینی به زیرساخت‌های نفت و گاز خلیج فارس وارد کنند و جهان را در یک بحران اقتصادی طولانی‌مدت غرق کنند. وی با اشاره به اینکه ترامپ، پس از این حمله، حملات آمریکا و حتی اسرائیل به اهداف انرژی ایران را متوقف کرد، افزود که در نهایت، حمله نظامی بدون دریافت هیچ‌گونه امتیازی از ایران، متوقف شد. همین موضوع برای تغییر موازنه قدرت بین ایران و آمریکا کافی بود.
رابرت کیگان امضای تفاهم‌نامه موقت میان ایران و آمریکا را یک پیروزی آشکار برای ایران خواند و تصریح کرد که این تفاهم تأکید دارد که جمهوری اسلامی ایران و نه هیچ کشور دیگری، «ترتیبات» لازم برای تضمین «عبور ایمن کشتی‌های تجاری» از تنگه هرمز را بر عهده خواهد گرفت. بر اساس این گزارش، یادداشت تفاهم مذکور هیچ‌گونه اختیاری به آمریکا برای مدیریت آینده تنگه نداد، بلکه تصریح کرد که ایران تنها طرف فعال در کنار عمان ضعیف برای مدیریت تنگه است و حتی به ایران اجازه داد پس از ۶۰ روز، از کشورها برای عبور ایمن عوارض دریافت کند.
این مقاله با اشاره به بی‌میلی ایران برای امضای این توافق نوشت که این یادداشت تفاهم بازتاب‌دهنده استیصال شدید و امتیازدهی‌های آمریکا برای پایان دادن به جنگ بود، تا حدی که ایرانی‌ها پیش‌بینی می‌کردند آمریکا در نهایت، چه توافقی حاصل شود و چه نشود، عقب‌نشینی خواهد کرد.
کیگان با اشاره به افشای کاهش ذخایر حیاتی مهمات آمریکا به سطوح خطرناک، نوشت که انجام یک حمله بزرگ به ایران، می‌تواند منافع آمریکا در نقاط دیگر جهان را نیز تهدید کند؛ چرا که در صورت حرکت چین به سمت تایوان یا حمله روسیه به یکی از اعضای ناتو، آمریکا تضعیف خواهد شد. همچنین، کمبود موشک‌ها، خطرات مربوط به یک حمله گسترده به زیرساخت‌های ایران را کاهش می‌دهد. بر اساس این گزارش، در چنین شرایطی آمریکا ناچار خواهد بود جنگنده‌های بیشتری را با خلبانانی که در تیررس پدافند هوایی ایران قرار می‌گیرند، اعزام کند. به این ترتیب ریسک تلفات انسانی آمریکایی‌ها و نیز خطر تهدید زیرساخت‌های انرژی منطقه افزایش می‌یابد.
نشریه آتلانتیک تصریح کرد که تحرکات آمریکا به وضوح نشان داده است که واشنگتن بیشتر از ایران، از تشدید تنش می‌ترسد. گزارش‌ها حاکی از آن است که ترامپ به مشاوران خود گفته است که نمی‌خواهد دستور حملات بیشتر را صادر کند. اکنون مقامات ارشد ایرانی خواستار خروج نیروهای آمریکایی، رفع محاصره دریایی آمریکا و تمامی تحریم‌ها، آزادسازی دارایی‌های راکد ایران و پرداخت غرامت‌های جنگی هستند. رهبران ایران معتقدند این خواسته‌ها برای واشنگتن غیرقابل قبول است و بنابراین، یا می‌خواهند ترامپ را به زانو درآورند، یا تلاش می‌کنند به توافق بهتری دست یابند.
ایران ماه‌هاست که روشن کرده کنترل تنگه غیرقابل مذاکره است؛ از سوی دیگر ادعایی که دولت ترامپ و رسانه‌ها مبنی بر تردید ایرانی‌ها مطرح می‌کنند، صرفاً تهمت و دروغ است. کنترل تنگه هرمز برای ایران مفیدتر از سلاح هسته‌ای است.
این گزارش تصریح کرد که ایران از چندین ماه پیش در حال پی‌ریزی مکانیسم‌های کنترل بر تنگه هرمز بوده است؛ این کشور دستورالعمل‌هایی را به مالکان کشتی‌ها و کشورها درباره نحوه عملکرد این سیستم ابلاغ کرده است. ایران «سامانه تنگه هرمز» را تأسیس کرده و شرکت‌های کشتیرانی را ملزم نموده که نزد آن ثبت‌نام کنند، مجوز دریافت نمایند و از مسیرهای تعیین‌شده توسط ایران پیروی کنند و هزینه‌های بیمه و امنیتی را که ایران فراهم می‌کند، بپردازند. ایران این حق را برای خود محفوظ می‌داند که به کشتی‌های متعلق به دولت‌هایی که آن‌ها را «دشمن» می‌داند، اجازه عبور از تنگه را ندهد و خواستار دریافت غرامت از کشورهایی باشد که در حملات علیه ایران مشارکت داشته‌اند.
کیگان معتقد است که کنترل ایران بر تنگه هرمز، ابزاری برای قدرت است که اثربخشی آن از سلاح هسته‌ای نیز فراتر می‌رود. از دیدگاه وی کنترل بر تنگه به ایران اجازه می‌دهد هر روز بر ده‌ها کشور نفوذ داشته باشد. به لطف این کنترل، ایران می‌تواند به متحدان خود پاداش دهد، مخالفانش را مجازات کند، درآمد کسب کند، دولت‌ها را مجبور به کاهش تحریم‌ها کند و آن‌ها را وادار سازد که پیش از مخالفت با سیاست‌های ایران، به‌خوبی در مورد آن تأمل کنند. ایران می‌تواند تمام این کارها را بدون شلیک حتی یک گلوله انجام دهد.
کیگان بر این باور است که استراتژی تحریم‌ها، بر پایه «همکاری بین‌المللی» بنا شده بود؛ از این رو، کشورهایی که به دسترسی به تنگه وابسته هستند (مانند ژاپن و کره جنوبی)، ناچار خواهند بود میان «تأمین انرژی مطمئن» و «مشارکت در تحریم‌های تحت حمایت آمریکا» یکی را انتخاب کنند. لذا در سایه نظم جدیدی که ایران در پی تثبیت آن است، احتمال می‌رود که نظام تحریم‌های جهانی ناپایدار باشد.
این مقاله با اشاره به اینکه در فضای جدید، مواضع کشورهای منطقه تغییر کرده است، افزود که حاکمان خلیج فارس که در گذشته به تضمین‌های امنیتی آمریکا متکی بودند، اکنون ناچار شده‌اند با قدرتی صلح کنند که ثابت کرده توان شکست دادن «حامی آمریکایی» آن‌ها را دارد. در این شرایط ایران قادر خواهد بود برنامه هسته‌ای خود را بدون ترس از یک حمله بزرگ دیگر از سر بگیرد. این واقعیت به‌تنهایی موازنه قدرت منطقه‌ای را تغییر خواهد داد.
به نوشته کیگان، اکنون ایران در استفاده از کنترل خود بر تنگه هرمز و تهدید منافع آمریکا در کشورهای همسایه و زیرساخت‌های انرژی آن‌ها برای بازدارندگی در برابر هرگونه حمله مشابه در آینده نزدیک، جسورتر شده است. تجدید ذخایر موشکی آمریکا، از جمله موشک‌های رهگیر، زمان زیادی می‌برد و ممکن است در سال‌های آینده به شدت در سایر نقاط جهان مورد نیاز باشند. همزمان، ایران با کمک روسیه و چین به تسلیح مجدد خود ادامه خواهد داد.
