حجت‌الاسلام والمسلمین سید عبدالفتاح نواب در گفت‌وگو با پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مهر، با ابراز تسلیت به مناسبت درگذشت آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی، این عالم بزرگ را شخصیتی تأثیرگذار در زمینه تربیت طلاب و توجه به اخلاق و معنویت معرفی کرد. وی با اشاره به ۵۴ سال ارتباط و آشنایی خود با آیت‌الله شبیری زنجانی اظهار داشت: در این سال‌ها همواره با ایشان در ارتباط بوده و از محضر علمی ایشان بهره‌مند شده‌ام که ۱۴ سال آن به طور خاص به استفاده از درس‌های ایشان اختصاص داشت.
حجت‌الاسلام نواب در ادامه به ویژگی‌های علمی این عالم فقید اشاره کرد و گفت: آیت‌الله شبیری زنجانی دارای دانش وسیع، قدرت تحقیق، هوش و حافظه‌ای برجسته و دیگر توانمندی‌های علمی بود و در کنار این ویژگی‌ها، به مسئله تربیت طلاب با جدیت می‌پرداخت.
نماینده ولی‌فقیه در امور حج و زیارت افزود: یکی از ویژگی‌های بارز در سیره آیت‌الله شبیری زنجانی این بود که علم و دانش را از تربیت و معنویت جدا نمی‌دانست و همواره بر لزوم توجه حوزه و روحانیت به رسالت اصلی خود تأکید داشت.
وی با تشریح نگاه آیت‌الله شبیری زنجانی به جایگاه حوزه و روحانیت بیان کرد: ایشان بر این باور بود که وظیفه اصلی حوزه و روحانیت، تهذیب نفوس و تربیت انسان‌هاست و روحانیون باید در کنار کسب دانش و برخورداری از توان علمی، به معنویت و تهذیب نفس نیز توجه داشته باشند.
نواب خاطرنشان کرد: مطالب، خاطرات و داستان‌هایی که آیت‌الله شبیری زنجانی نقل می‌کرد، در بسیاری از موارد دارای جهت‌گیری مشخصی بود و هدف آن، توجه دادن روحانیت به رسالت اصلی خود در عرصه معنویت، اخلاق و تربیت جامعه بود.
وی تصریح کرد: در اندیشه و سیره آیت‌الله شبیری زنجانی، آگاه کردن حوزه‌ها و طلاب نسبت به وظیفه اصلی خود، جایگاه ویژه‌ای داشت و تأکید ایشان بر این بود که روحانیت برای تربیت جامعه، تهذیب نفوس و ساختن انسان‌ها در مسیر الهی وارد این عرصه شده است.
نماینده ولی‌فقیه در امور حج و زیارت گفت: توجه به اخلاق و معنویت و هدایت مردم و جامعه به سوی ارزش‌های اخلاقی و معنوی، از مهم‌ترین وظایفی است که باید در حوزه‌های علمیه و میان طلاب مورد توجه قرار گیرد.
وی با ابراز تسلیت مجدد به مناسبت درگذشت آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی(ره)، بر جایگاه علمی و تربیتی این عالم بزرگ تأکید کرد و گفت: ارتباط طولانی‌مدت با ایشان و بهره‌مندی از محضر علمی و اخلاقی وی، از خاطرات ارزشمند دوران فعالیت حوزوی به شمار می‌رود.
