به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از خبرگزاری مهر، حسین کرمانپور، در گفتگو با رادیو سلامت، با اشاره به تفاوت «پزشکی خانواده» با «پزشک خانواده»، گفت: یکی از مهم‌ترین کارها این است که شعار و نوشتار در تمام کشور یکسان باشد. علت اینکه از عبارت «پزشکی خانواده» استفاده می‌شود، این است که در سیستم خدمات‌دهی، یک تیم مشتمل بر پزشک، مراقب سلامت و سایر نیروها در خدمت مردم هستند؛ بنابراین، «پزشکی خانواده» بهترین واژه برای آن است.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا وعده کاهش هزینه‌های پرداختی از جیب مردم عملی می‌شود، تصریح کرد: صددرصد عملی می‌شود، چون هدف اصلی این است و اگر غیر از این باشد، عدالت در سلامت محقق نخواهد شد. در این راستا، چهار ویزیت در سال پیش‌بینی شده و هر چهار ویزیت در نظام پزشکی خانواده رایگان است و ادامه مسیر نیز در سطح اول به همین شکل دنبال می‌شود.
کرمانپور با اشاره به رویکرد پیشگیرانه این طرح، خاطرنشان کرد: امیدواریم در طرح پزشکی خانواده و نظام ارجاع، برنامه‌ریزی به‌گونه‌ای باشد که مردم تا حد امکان بیمار نشوند. هدف این است که پزشک در کنار خانواده ایرانی قرار گیرد و با مراقبت به‌موقع، نظارت بر نشانگرهای خونی، ویزیت دوره‌ای، اندازه‌گیری قد و وزن، قند و… مانع از بیمار شدن فرد شود. ما اکنون با جامعه‌ای مواجه هستیم که اقدامات درمانی آن بیشتر از اقدامات بهداشتی و خدمات پیشگیرانه است.
وی با تأکید بر تفاوت دو نظام «بیمارمحور» و «سلامت‌محور»، گفت: نظام بیمارمحور یعنی وقتی فرد مریض شد، چه باید کرد؛ اما نظام سلامت‌محور یعنی چه اقداماتی انجام دهیم که بیمار نشویم. تفاوت این دو را می‌توان در نگاه به عکس، سونوگرافی، سی‌تی‌اسکن و همچنین مراجعه به متخصص مشاهده کرد؛ در حالی که در نظام سلامت‌محور، هدف این است که اصلاً بیمار نشویم.
رئیس مرکز روابط عمومی وزارت بهداشت در پاسخ به سوالی درباره همراهی بیمه‌ها و تأمین مالی طرح، اظهار داشت: یکی از افق‌های موفقیت این طرح آن است که بتواند صنعت بیمه کشور را همراه کند. اگرچه صنعت بیمه تقریباً ورشکسته است، یعنی هزینه‌ها با درآمدها همخوانی ندارد و بسیاری از مراکز درمانی ما از بیمه‌های بزرگ طلبکار هستند. همین حالا که من و شما صحبت می‌کنیم، نزدیک به ۱۲۰ همت بدهی صنعت بیمه به بخش درمانی و بهداشتی کشور وجود دارد.
وی در ادامه با اشاره به مخالفت برخی پزشکان با اجرای این طرح، برای نخستین بار در رسانه‌ها گفت: دو یا سه دلیل وجود دارد که تا حد زیادی به آنها حق می‌دهم. نخست اینکه می‌گویند چندین بار این طرح دست‌خوش تغییر شده، به نتیجه نرسیده و تنها نظام درمانی را دچار چالش کرده است. این افراد با دلخوشی وارد پروژه شدند و بعد خروجی نگرفتند، پس بدبینی‌شان قابل درک است. دوم اینکه ممکن است طرح آغاز شود و حتی موفق هم باشد، اما مسئله مالی نتواند حمایت لازم را فراهم کند؛ این موضوع هم بسیار مهم است.
کرمانپور در پایان با بیان اینکه این طرح اجباری نیست، خاطرنشان کرد: هیچ الزامی برای ملحق شدن پزشکان به آن وجود ندارد. این طرح از شهرهای سی‌هزار نفری آغاز شده و اکنون ۶۴ شهر را تحت پوشش دارد. در صورتی که طرح جا بیفتد، شرایط به‌گونه‌ای خواهد شد که پزشکان تمایل بیشتری به مشارکت در آن پیدا کنند.
