به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها: انتخاب شهردار جدید قزوین در روزهایی در دستور کار شورای اسلامی شهر قرار گرفته که مسئله مدیریت شهری دیگر صرفاً به اجرای چند پروژه عمرانی یا اداره روزمره شهر محدود نمی‌شود. قزوین امروز با مجموعه‌ای از پروژه‌های نیمه‌تمام، مسائل ترافیکی، چالش‌های درآمدی، دغدغه‌های مربوط به توسعه کالبدی، ضرورت صیانت از باغستان سنتی، حمل‌ونقل عمومی، هوشمندسازی و البته تجربه‌ای از اختلافات درون شورای شهر روبرو است.
محمدرضا نوروزیان، فعال حوزه مدیریت شهری در گفت‌وگو با خبرنگار مهر با اشاره به پروژه‌های موجود در شهر قزوین اظهار کرد: قطعاً شهردار آینده با پروژه‌هایی مواجه خواهد شد که به علت کمبود نقدینگی، زمان و عوامل مختلف نیمه‌تمام باقی مانده‌اند. وی افزود: شهردار جدید ناگزیر است بخشی از پروژه‌هایی را که در دوره‌های گذشته آغاز شده و اکنون نیمه‌تمام مانده‌اند، تکمیل کند و در بسیاری از این پروژه‌ها دیگر راه برگشتی وجود ندارد.
نوروزیان ادامه داد: البته مسئله فقط تکمیل پروژه‌های موجود نیست، بلکه باید درباره رویکرد کلی مدیریت شهری نیز تجدیدنظر شود. این فعال حوزه مدیریت شهری با انتقاد از رویکردی که به گفته وی در سال‌های گذشته موجب تبدیل مداوم بخش‌هایی از شهر به کارگاه ساختمانی شده است، گفت: اینکه در چند سال گذشته شهر دائماً به یک کارگاه ساختمانی تبدیل شود، به آسایش و آرامش شهروندان و کیفیت زندگی آنها آسیب می‌زند.
وی افزود: اگر مدیریت شهری صرفاً به دنبال اجرای پروژه‌های مختلف باشد، ممکن است در کنار برخی دستاوردهای عمرانی، آسیب‌هایی نیز به شهر وارد شود که در نهایت از کیفیت زندگی شهروندان و استانداردهای مطلوب شهری می‌کاهد. نوروزیان تصریح کرد: امیدواریم شهردار آینده بتواند این ریل‌گذاری را تغییر دهد و در کنار تعیین تکلیف پروژه‌های موجود، شهر را به سمت ایجاد یک فضای مطلوب برای زندگی شهروندان هدایت کند.
وی در ادامه درباره وضعیت ترافیکی شهر قزوین اظهار کرد: یک مسئله علمی و مشخص وجود دارد؛ هرچه تراکم‌فروشی بیشتر و بارگذاری جمعیتی بیشتر شود، به طور طبیعی ترافیک نیز افزایش پیدا خواهد کرد. نوروزیان افزود: شما می‌توانید تعداد زیادی پل، خیابان و زیرگذر احداث کنید، اما تا زمانی که رویکرد مدیریت شهری این باشد که بخشی از درآمد خود را از محل تراکم‌فروشی و آنچه می‌توان از آن به عنوان تخلف‌فروشی یاد کرد، تأمین کند، مسئله ترافیک به شکل ریشه‌ای حل نخواهد شد.
وی ادامه داد: توسعه شبکه معابر به تنهایی نمی‌تواند پاسخگوی افزایش بارگذاری جمعیتی و فعالیتی در شهر باشد و باید همزمان سیاست‌های مربوط به نحوه توسعه شهر، توزیع جمعیت و استقرار فعالیت‌ها نیز مورد بازنگری قرار گیرد. این فعال حوزه مدیریت شهری با اشاره به برخی راهکارهای قابل بررسی برای مدیریت ترافیک گفت: شهرداری می‌تواند بارگذاری‌های جمعیتی و فعالیتی را کنترل‌شده‌تر انجام دهد و در زمینه ساماندهی مشاغل نیز برنامه داشته باشد.
وی افزود: بخشی از مراجعات شهری به دلیل تمرکز مشاغل و خدمات در نقاط خاص ایجاد می‌شود. بنابراین می‌توان با ساماندهی مشاغل و تمرکززدایی از برخی فعالیت‌ها، توزیع مناسب‌تری در سطح شهر ایجاد کرد. نوروزیان تصریح کرد: مجوزهایی که صادر می‌شود و نوع فعالیت‌هایی که در نقاط مختلف شهر مستقر می‌شوند نیز باید با نگاه ترافیکی مورد توجه قرار گیرند.
وی ادامه داد: اگر این بارگذاری‌ها به شکل منطقی و متوازن در سطح شهر توزیع شود، می‌توان بخشی از فشار ترافیکی موجود را مدیریت کرد و از ایجاد تمرکزهای شدید در برخی نقاط جلوگیری کرد. نوروزیان در پایان گفت: مدیریت شهری می‌تواند بدون اینکه شهر را دائماً به کارگاه ساختمانی تبدیل کند، با برنامه‌ریزی صحیح و تغییر رویکرد، به سمت افزایش آسایش و آرامش شهروندان حرکت کند.
وی افزود: مجموعه‌ای از سیاست‌های مرتبط با نحوه بارگذاری جمعیتی، ساماندهی مشاغل، تمرکززدایی، مدیریت پروژه‌های عمرانی و کنترل توسعه کالبدی می‌تواند در نهایت شهر را به سمت شرایط مطلوب‌تری برای زندگی هدایت کند. این فعال حوزه مدیریت شهری تأکید کرد: امید است شهردار آینده قزوین در کنار تعیین تکلیف پروژه‌های نیمه‌تمام، نگاه خود را از صرف اجرای پروژه‌های عمرانی به سمت کیفیت زندگی، آرامش شهروندان و مدیریت متوازن توسعه شهری تغییر دهد.
رکسانا رضایی، خبرنگار و فعال رسانه‌ای استان قزوین نیز در گفت‌وگو با خبرنگار مهر با تشریح مهم‌ترین چالش‌ها و فرصت‌های پیش روی مدیریت شهری قزوین اظهار کرد: شهردار آینده قزوین، فارغ از اینکه چه کسی باشد، با شهری مواجه است که دیگر صرفاً به مدیریت خدمات شهری نیاز ندارد، چراکه قزوین امروز به یک راهبرد روشن برای آینده خود نیازمند است.
وی نخستین چالش مدیریت شهری آینده قزوین را انضباط مالی و تعیین تکلیف اقتصاد شهری دانست و گفت: همگان آگاهند که بودجه سال ۱۴۰۵ شهرداری حدود ۱۱ هزار میلیارد تومان پیش‌بینی شده و سهم بالایی از آن به پروژه‌های عمرانی اختصاص یافته است. رضایی افزود: بنابراین شهردار آینده باید میان توسعه عمرانی، هزینه‌های جاری، ظرفیت درآمدهای پایدار و توان واقعی شهر برای تأمین منابع، تعادل برقرار کند.
این فعال رسانه‌ای ادامه داد: تجربه سال‌های گذشته و بحث پروژه‌های نیمه‌تمام نیز نشان داده که توسعه شهری بدون اولویت‌بندی می‌تواند منابع را در پروژه‌هایی پراکنده کند که سال‌ها در انتظار تکمیل باقی بمانند. وی تصریح کرد: مسئله اقتصاد شهری صرفاً به میزان بودجه یا حجم اعتبارات محدود نمی‌شود، بلکه شهرداری آینده باید مشخص کند منابع موجود با چه اولویت‌هایی هزینه می‌شوند و چه میزان از هزینه‌های مدیریت شهر بر پایه درآمدهای پایدار و قابل اتکا قرار دارد.
رضایی دومین مسئله مهم را پروژه‌های نیمه‌تمام و انباشت تصمیم‌های گذشته عنوان کرد و گفت: شهردار جدید نباید مدیریت خود را با تعریف فهرستی تازه از پروژه‌ها آغاز کند، بلکه نخست باید یک ممیزی شهری انجام دهد. وی ادامه داد: در این ممیزی باید مشخص شود چه پروژه‌هایی باید تکمیل شوند، کدام پروژه‌ها نیازمند اصلاح هستند، کدام طرح‌ها توجیه اقتصادی یا اجتماعی ندارند و کدام طرح‌ها اساساً نباید ادامه پیدا کنند.
این خبرنگار و فعال رسانه‌ای استان قزوین با اشاره به تجربه سال‌های گذشته گفت: در سال‌های گذشته ۶۸ پروژه عمرانی بزرگ و نیمه‌تمام در قزوین شناسایی شده بود و این تجربه نشان می‌دهد که مسئله شهر صرفاً کمبود پروژه نیست، بلکه مسئله اصلی، اولویت‌گذاری و تکمیل پروژه‌های مؤثر است. وی تأکید کرد: شهرداری آینده به جای افزایش تعداد پروژه‌ها باید بر تعیین تکلیف پروژه‌های موجود تمرکز کند تا منابع محدود شهر در طرح‌هایی که اثر واقعی و ملموس بر زندگی شهروندان دارند، هزینه شود.
رضایی در ادامه حمل‌ونقل و کیفیت زندگی شهری را سومین چالش اساسی قزوین دانست و اظهار کرد: قزوین برای آنکه شهری قابل زیست‌تر باشد، نمی‌تواند مسئله ترافیک را صرفاً با تعریض معابر و ساخت مسیرهای جدید پاسخ دهد. وی افزود: حمل‌ونقل عمومی، مدیریت هوشمند ترافیک، پیاده‌محوری، ایمنی معابر و ارتباط منطقی میان توسعه کالبدی و ظرفیت شبکه حمل‌ونقل باید در یک منظومه واحد دیده شود.
این فعال رسانه‌ای خاطرنشان کرد: اگر توسعه شهری بدون توجه به ظرفیت شبکه حمل‌ونقل دنبال شود، بخشی از مشکلات موجود در آینده نیز بازتولید خواهد شد؛ بنابراین مدیریت ترافیک باید در کنار سایر سیاست‌های توسعه شهری و نه به صورت جداگانه مورد توجه قرار گیرد.
وی چهارمین چالش پیش روی مدیریت شهری را نسبت توسعه با هویت تاریخی و طبیعی قزوین دانست و گفت: باغستان سنتی فقط یک فضای سبز نیست، بلکه بخشی از هویت، ساختار زیست‌محیطی و تاریخ شکل‌گیری شهر است. رضایی ادامه داد: مطالعات دانشگاهی نیز بر نقش تاریخی و حیاتی باغستان در ساختار شهر تأکید کرده‌اند و شورای عالی شهرسازی و معماری نیز بر ضرورت پرهیز از اقداماتی که به تخریب این سرمایه طبیعی و میراثی منجر شود، تأکید داشته است.
وی تصریح کرد: شهردار آینده باید میان توسعه زیرساختی و صیانت از باغستان، یک رابطه تعارض‌آمیز ایجاد نکند، بلکه مدل اقتصادی و مدیریتی تازه‌ای برای حفاظت و بهره‌برداری پایدار از آن طراحی کند. به گفته رضایی، حفظ باغستان نباید صرفاً در قالب یک شعار محیط‌زیستی دنبال شود، بلکه باید برای آن سازوکار اقتصادی و مدیریتی مشخصی تعریف شود تا حفاظت از این میراث طبیعی بتواند در ساختار مدیریت شهری جایگاه پایدار و عملیاتی پیدا کند.
این خبرنگار و فعال رسانه‌ای در ادامه به فرصت‌های پیش روی قزوین اشاره کرد و گفت: در کنار این چالش‌ها، قزوین فرصت‌های کم‌نظیری نیز دارد که باید مورد توجه ویژه قرار گیرد. وی موقعیت ارتباطی استان، ظرفیت صنعتی و دانشگاهی، میراث تاریخی و گردشگری، باغستان، سرمایه انسانی و ظرفیت رو به رشد اقتصاد دیجیتال را از جمله این فرصت‌ها برشمرد.
رضایی افزود: حتی در ماه‌های اخیر، هوشمندسازی شهری به عنوان یکی از اولویت‌های شورای شهر دنبال شده و برای ۱۰ پروژه هوشمندسازی، ۲۲۶ میلیارد تومان اعتبار اعلام شده است. وی اظهار کرد: این موضوع نشان می‌دهد بخشی از زیرساخت لازم برای حرکت از شهرداری خدمات‌محور به سمت شهرداری داده‌محور و پاسخ‌گو در حال شکل‌گیری است.
رضایی در ادامه بازتعریف رابطه شهرداری با شهروندان را یکی از مهم‌ترین فرصت‌های پیش روی شهردار آینده قزوین دانست و گفت: شهروند امروز فقط آسفالت، جدول و فضای سبز نمی‌خواهد، بلکه می‌خواهد بداند شهر با چه منطقی اداره می‌شود، پول شهر کجا هزینه می‌شود، پروژه‌ها چرا اولویت پیدا می‌کنند و تصمیمات شهری بر چه اساسی گرفته می‌شوند.
وی افزود: از این منظر، شهردار آینده قزوین بیش از آنکه به پروژه بزرگ نیاز داشته باشد، به نظام تصمیم‌گیری منسجم، تیم حرفه‌ای، شفافیت، انضباط مالی، گفت‌وگوی مستمر با جامعه و قدرت اولویت‌گذاری نیاز دارد.
این فعال رسانه‌ای در بخش دیگری از سخنان خود بر ضرورت توجه ویژه به فرهنگ در مدیریت شهری آینده قزوین تأکید کرد و گفت: توسعه فرهنگی باید یکی از ارکان اصلی مدیریت شهری آینده قزوین باشد. رضایی ادامه داد: ضعف اقدامات فرهنگی در بخش‌های مختلف مدیریت شهری، در قیاس با ضرورت‌های امروز شهر، نیازمند بازنگری جدی است، چراکه فرهنگ، پیشران و زیربنای توسعه پایدار است.
وی افزود: از فرهنگ شهروندی و مسئولیت اجتماعی تا هویت شهری، سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی، هیچ توسعه کالبدی بدون پشتوانه فرهنگی نمی‌تواند به توسعه‌ای ماندگار و مؤثر تبدیل شود. رضایی تصریح کرد: شهرداری آینده باید فرهنگ را نه یک فعالیت حاشیه‌ای، بلکه بخشی از فلسفه حکمرانی و برنامه توسعه شهر بداند.
احمد خورگامی، فعال سیاسی و اجتماعی استان قزوین نیز در گفت‌وگو با خبرنگار مهر، درباره مهم‌ترین چالش‌های پیش روی شهردار آینده قزوین اظهار کرد: نخستین نکته‌ای که در مقطع فعلی درباره انتخاب شهردار برای من جای سؤال و علامت تعجب دارد، عجله برای انجام این انتخاب است. وی افزود: ما در مقطعی قرار داریم که هنوز مشخص نیست انتخابات شورا یک ماه دیگر، دو ماه دیگر یا حتی در فاصله کوتاه‌تری برگزار خواهد شد و از سوی دیگر، طبق قانون امکان استفاده شورا از سرپرست شهرداری برای دو دوره سه‌ماهه وجود دارد.
خورگامی با اشاره به عملکرد سرپرست فعلی شهرداری قزوین گفت: سرپرست فعلی در حال انجام کار خود است و اگر شورا از عملکرد او رضایت دارد، می‌تواند با بررسی دقیق‌تر شرایط، از این ظرفیت استفاده کند. وی ادامه داد: به نظر می‌رسد که باید با دقت بیشتری به انتخاب شهردار آینده پرداخته شود تا فردی با توانمندی‌های لازم برای مدیریت شهری انتخاب گردد.
