به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران اعلام کردند که حدود ۶۶ درصد از بیماران مبتلا به سرطان ریه، میکروپلاستیک‌های قابل شناسایی در نمونه‌های مایع گرفته شده از ریه‌های خود دارند، در حالی که این رقم در افراد بدون سرطان ریه ۴۶ درصد است. محققان همچنین متوجه شدند که بیماران مبتلا به سرطان ریه دو برابر بیشتر از دیگران احتمال دارد که بارهای سنگین‌تری از میکروپلاستیک در ریه‌های خود داشته باشند.
دکتر «لیاس دیماس»، پزشک متخصص تنفس از دانشکده پزشکی کالج دانشگاه دوبلین، اظهار داشت: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که میکروپلاستیک‌های استنشاقی در ریه‌های انسان بیشتر از آنچه که بسیاری تصور می‌کنند، وجود دارد.» وی در یک مصاحبه خبری افزود: «این نتایج نشان می‌دهد که کاهش آلودگی پلاستیکی در محیط ممکن است مزایایی فراتر از اکوسیستم‌ها و سلامت انسان داشته باشد.»
محققان در یادداشت‌های خود اشاره کردند که میکروپلاستیک‌ها می‌توانند از طریق تنفس وارد بدن شده و به عمق ریه‌ها نفوذ کنند. دیماس گفت: «میکروپلاستیک‌ها به بخشی اجتناب‌ناپذیر از محیط زیست ما تبدیل شده‌اند، اما اطلاعات کمی درباره آنچه پس از ورود به بدن انسان اتفاق می‌افتد، داریم. هنوز نمی‌دانیم سطح پس‌زمینه میکروپلاستیک‌ها در ریه‌ها چقدر است و آیا در ایجاد بیماری‌ها نقش دارند یا خیر.»
وی در ادامه افزود: «اگر ما هر روز این ذرات را تنفس می‌کنیم، باید بفهمیم که آنها به کجا می‌روند و آیا می‌توانند با بیماری‌ها مرتبط باشند.» برای این مطالعه، محققان ۱۰۰ بیمار را که تحت برونکوسکوپی برای بررسی علائم ریه در بیمارستان دانشگاه لاریسا در یونان بودند، انتخاب کردند. این روش شامل استفاده از یک لوله انعطاف‌پذیر نازک است که به داخل ریه‌ها وارد می‌شود و به پزشکان اجازه می‌دهد تا ریه‌ها را بررسی کرده و نمونه‌برداری کنند. به عنوان بخشی از این فرآیند، بیماران همچنین تحت شستشوی ریه قرار گرفتند که در آن از محلول نمکی برای شستشوی بخشی از ریه آنها استفاده می‌شود.
از میان ۱۰۰ بیمار، ۵۰ نفر بعداً به سرطان ریه مبتلا شدند. به گفته محققان، تحلیل‌ها نشان داد که ۷۰ درصد بیماران به طور کلی دارای میکروپلاستیک‌های قابل شناسایی در مایع شستشوی ریه یا نمونه‌های بافت ریه بودند. تعداد بیشتری از بیماران مبتلا به سرطان ریه دارای میکروپلاستیک‌های قابل شناسایی در نمونه‌های شستشوی ریه خود بودند و بار میکروپلاستیک کلی بالاتری نسبت به افراد بدون سرطان داشتند. محققان دریافتند افرادی که بارهای سنگین‌تری از میکروپلاستیک دارند، دو برابر بیشتر در معرض تومورهای ریه هستند.
این مطالعه نشان می‌دهد که ما میکروپلاستیک‌ها را از طریق هوا تنفس می‌کنیم و آنها در ریه‌های ما قرار می‌گیرند. به گفته محققان، برای درک کامل نقش بالقوه آنها در بیماری‌های ریوی، از جمله سرطان، به تحقیقات بیشتری نیاز است. رایج‌ترین انواع پلاستیک‌هایی که در ریه‌ها یافت می‌شود، پلی‌پروپیلن و پلی‌اتیلن هستند که به طور گسترده در محصولات روزمره مانند بسته‌بندی، منسوجات، مواد خانگی و کالاهای مصرفی استفاده می‌شوند.
دیماس گفت: «این نوع مطالعه به ما نمی‌گوید که چرا میکروپلاستیک‌های بیشتری در نمونه‌های بیماران مبتلا به سرطان ریه پیدا کردیم. میکروپلاستیک‌ها می‌توانند در التهاب یا سایر فرآیندهای بیولوژیکی که ممکن است منجر به بیماری‌هایی مانند سرطان شوند، نقش داشته باشند.» وی خاطرنشان کرد: «این یافته‌ها سؤالات مهمی را برای تحقیقات آینده ایجاد می‌کند. ما قبلاً آزمایش‌های آزمایشگاهی بیشتری را برای درک بهتر انواع پلاستیک‌های درگیر و نحوه تعامل آنها با سلول‌های ریه آغاز کرده‌ایم.» تیم تحقیق همچنین در حال بررسی نمونه‌هایی از بیماران مبتلا به بیماری‌های ریوی است تا درک بهتری از نحوه تأثیر میکروپلاستیک‌ها در ایجاد اسکار ریه و پیشرفت بیماری داشته باشد.
