مرگ دسته‌جمعی ماهی‌ها در زاینده‌رود؛ محیط‌زیست پیگیر پاسخگویی آب منطقه‌ای است

به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مهر، پس از ۹۴ روز جریان آب در بستر رودخانه زاینده‌رود در اصفهان، از بامداد ۱۵ شهریور با کاهش حجم خروجی از سد، آب در پایین دست مسدود شد. صدها و شاید هزاران ماهی و بچه ماهی در پی بسته شدن آب در بستر رودخانه زاینده‌رود طی ۴۸ ساعت گذشته تلف شدند یا در مانداب‌های کف رودخانه برای زیستن تقلا می‌کنند. این تصویر غم‌انگیز در زاینده‌رود در پی بازگشایی‌های فصلی به ویژه در بهار و تابستان که فصل تخم‌ریزی ماهی‌هاست، در سال‌های اخیر مکرراً مشاهده شده و هر بار بدون چاره‌اندیشی، این معضل برای فصلی دیگر ادامه می‌یابد.

در همین راستا، حسین اکبری، معاون محیط‌زیست طبیعی و تنوع زیستی اداره کل حفاظت محیط‌زیست استان اصفهان در گفتگو با پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مهر درباره تلفات گسترده بچه ماهی‌ها در بستر زاینده‌رود اظهار کرد: وقتی آب باز و بسته می‌شود، یکی از تبعات آن همین تلفات است. ماهی‌ها از بالادست و سد زاینده‌رود همراه جریان آب می‌آیند و با قطع آب در گرمای هوا، بخش زیادی از آن‌ها تلف می‌شوند. هرچند ممکن است بخشی جمع‌آوری یا به نقاطی که هنوز آب باقی مانده جابه‌جا شوند اما متأسفانه بخش قابل توجهی از بین می‌روند.

وی افزود: محیط زیست هماهنگی‌های لازم را با منطقه دارد و پیگیری‌ها را انجام می‌دهد. شرکت آب منطقه‌ای که اقدام به باز و بسته کردن آب می‌کند، باید مسئولیت این تبعات را نیز بپذیرد.

معاون محیط‌زیست طبیعی و تنوع زیستی اداره کل حفاظت محیط‌زیست استان اصفهان با اشاره به تأثیر سه ماه جریان آب در زاینده‌رود، گفت: هیچ موضوعی صفر و یک نیست. رودخانه‌ای که سال‌ها خشک یا فقط چند روز جریان داشته، وقتی سه ماه جاری می‌شود قطعاً اثرات مثبت چندبعدی نیز دارد. اکبری خاطرنشان کرد: تغذیه منابع زیرزمینی، کمک به جلوگیری از تشدید فرونشست، سرسبزی فضای سبز وابسته به رودخانه، کاهش گرد و غبار و ایجاد رطوبت در حریم رودخانه از جمله این اثرات مثبت است.

وی تأکید کرد: با این حال، باز و بسته شدن آب باعث تلفات تنوع زیستی می‌شود. در مجموع، اثرات سه ماه جریان به مراتب بهتر از خشک بودن رودخانه بوده است. معاون محیط‌زیست طبیعی و تنوع زیستی اداره کل حفاظت محیط زیست اصفهان تصریح کرد: مطالبه ما و شهروندان این است که زاینده‌رود حداقل به صورت حداقلی و پیوسته جاری باشد تا اثرات اکوسیستمی آن پایدار و مثبت‌تر شود.

پیمایش به بالا