از خلاقیت تا اثرگذاری؛ داستان «کوچینگ هنر» چیست؟

به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مهر، کیومرث احمدی، دانشیار دانشگاه و مدرس ارشد در حوزه «کوچینگ»، که اخیراً پروژه «استاندارد ملی حرفه‌ای کوچینگ» در ایران را تدوین کرده است، در یادداشتی اختصاصی به مزایای ترویج و توسعه «کوچینگ هنر» اشاره کرده است.

در این یادداشت، کیومرث احمدی بیان می‌کند: هنر، عرصه‌ای است که نبوغ، شهود و اثر انگشت منحصر به فرد آفرینشگران را به نمایش می‌گذارد؛ از هارمونی یک ارکستر موسیقی و روایتگری در سینما تا پویایی صحنه تئاتر و جریان‌سازی رسانه‌ای. اما برای تبدیل جرقه‌های خلاقیت به شاهکارهای ماندگار، نیاز به «بستری امن، فرایندی حرفه‌ای و هدایتی نظام‌مند» وجود دارد.

در این اکوسیستم حساس، «کوچینگ هنر» نه تنها مداخله‌ای در سبک و زیبایی‌شناسی است، بلکه به عنوان یک کاتالیزور عمیق برای شکوفایی پتانسیل‌های پنهان عمل می‌کند. هدف نهایی کوچینگ هنر، حفاظت از فردیت و اثر انگشت هنری هر آفرینشگر در برابر استانداردسازی‌های صنعتی است تا نبوغ غریزی به بلوغی پایدار و درخششی بی‌همتا در عرصه تولیدات فاخر تبدیل شود؛ سفری تحول‌آفرین از الهام اولیه تا خلق امضایی ماندگار در تاریخ هنر.

کوچینگ با ایجاد فضایی امن روانی و بهره‌گیری از فنون خاص خود، به هنرمند و کارمند هنرمند کمک می‌کند تا از تله‌های ذهنی و باورهای محدودکننده عبور کرده و جریان ناب نبوغ و خلاقیت خود را پایدار سازد. کوچینگ یا مربیگری هنر، فرآیندی ظریف است که به فرد کمک می‌کند تا به سمت بهترین نسخه و ورژن خود در هر نقشی که دارد حرکت کند.

در این راستا، کوچینگ هنر با اتکا به استاندارد ملی ۱۰۰۰ کوچینگ سازمانی، پیوندی شکوهمند میان آزادی آفرینش و انضباط تعالی ایجاد می‌کند. استاندارد ۱۰۰۰ کوچینگ سازمانی، یک استاندارد ملی به شماره ۲۳۹۴۷ است که در مرداد ۱۴۰۵ در سامانه ملی سازمان ملی استاندارد تأیید و برای استفاده در اختیار تمام شرکت‌ها و سازمان‌ها قرار خواهد گرفت.

این مسیر با تدوین چارچوب‌های دقیق شایستگی، سنجه‌های ارزیابی سطح بلوغ نظام کوچینگ و تعریف پروتکل‌های حرفه‌ای بهبود، به پروژه‌ها و سازمان‌های هنری و رسانه‌ای این امکان را می‌دهد که بدون خدشه‌دار شدن اصالت و فردیت هنرمند، از آسیب‌هایی نظیر سوءعملکرد، مسئولیت‌گریزی، فرسودگی، تعارضات تیمی و انسداد خلاقیت عبور کنند.

این استاندارد تضمین می‌کند که فرآیند کوچینگ در محیط‌های کاری هنری نه یک مداخله سلیقه‌ای، بلکه یک اهرم تحول‌آفرین و مبتنی بر شواهد است که پیوند میان کارگردان و بازیگر، رهبر ارکستر و نوازندگان و مدیران رسانه و تیم‌های ایده‌پرداز را به اوج هم‌افزایی می‌رساند.

با استقرار فرآیندهای منطبق بر استاندارد ۱۰۰۰، کوچینگ هنر بستری پایدار فراهم می‌آورد تا نبوغ غریزی به بلوغ سازمانی و همچنین اصالت فردی به برندی ماندگار در زیست‌بوم هنر و رسانه تبدیل شود. شایان ذکر است که کوچینگ یک همکاری و مشارکت بین کوچ و مراجعه‌کننده است که در طی آن، کوچ با ایجاد فضای امن در جلسه کمک می‌کند تا مراجع با استفاده از تفکر عمیق و خلاقیت خود، توانایی‌های شخصی و حرفه‌ای خود را شناسایی و افزایش دهد. در جلسه کوچینگ، تمایلات و توانایی‌های شخص به اقدامات عملی برای حل مسئله تبدیل می‌شود.

پیمایش به بالا