مهدی صدیقیان_پژوهشگر مطالعات فرهنگی
هشتم آبانماه، روز ملی پدافند غیرعامل، فرصتی برای افزایش آگاهی عمومی درباره اهمیت پیشگیری از آسیبپذیریها و حفاظت از زیرساختهای حیاتی کشور در برابر تهدیدهای مختلف است. پدافند غیرعامل مجموعهای از اقدامات و تدابیر غیرمسلحانه است که با هدف کاهش خسارتهای احتمالی، حفظ تداوم خدمات ضروری و افزایش توان مقابله با شرایط بحرانی مورد توجه قرار میگیرد.
در جهان امروز، جوامع با طیف گستردهای از مخاطرات طبیعی، فنی و انسانی روبهرو هستند. زلزله، سیل، اختلال در شبکههای ارتباطی، حملات سایبری، آسیب به زیرساختهای انرژی و مشکلات زنجیره تأمین، از جمله عواملی هستند که میتوانند عملکرد بخشهای مختلف جامعه را تحت تأثیر قرار دهند. از این رو، برنامهریزی پیشگیرانه و شناسایی نقاط آسیبپذیر، نقش مهمی در کاهش پیامدهای این مخاطرات دارد.
یکی از محورهای مهم پدافند غیرعامل، حفاظت از زیرساختهای حیاتی و خدمات عمومی است. تأسیسات آب و برق، شبکههای ارتباطی، مراکز درمانی، سامانههای حملونقل و مراکز ارائه خدمات ضروری، از بخشهایی هستند که استمرار فعالیت آنها در شرایط بحرانی اهمیت فراوانی دارد. طراحی اصولی، ایجاد سامانههای پشتیبان، پراکندگی مناسب امکانات و پیشبینی مسیرهای جایگزین میتواند از اختلال گسترده در ارائه خدمات جلوگیری کند.
با گسترش فناوریهای دیجیتال، امنیت سایبری نیز به یکی از حوزههای مهم پدافند غیرعامل تبدیل شده است. حفاظت از دادهها، پشتیبانگیری منظم، ارتقای امنیت سامانههای اطلاعاتی و آموزش کارکنان و کاربران، از اقداماتی است که میتواند احتمال اختلال در خدمات دیجیتال را کاهش دهد. آگاهی عمومی درباره مخاطرات فضای مجازی و شیوههای حفاظت از اطلاعات نیز در این زمینه اهمیت دارد.
آموزش و فرهنگسازی از دیگر ارکان آمادگی در برابر بحرانهاست. آشنایی شهروندان با اصول ایمنی، روشهای اطلاعرسانی معتبر، مسیرهای خروج اضطراری و نحوه استفاده از امکانات امدادی، میتواند به کاهش خسارتهای جانی و مالی کمک کند. همچنین، برگزاری تمرینهای آمادگی و هماهنگی میان دستگاههای مسئول، امکان واکنش سریعتر و مؤثرتر در شرایط اضطراری را فراهم میآورد.
پدافند غیرعامل تنها به اقدامات سازمانی و زیرساختی محدود نمیشود، بلکه نیازمند مشارکت عمومی، مسئولیتپذیری اجتماعی و همکاری میان نهادهای اجرایی، بخش خصوصی و مراکز علمی است. شناسایی خطرها پیش از وقوع حادثه، سرمایهگذاری در زیرساختهای مقاوم و تدوین برنامههای عملیاتی میتواند تابآوری جامعه را افزایش دهد.

