به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران به تازگی اعلام کردند که به نظر میرسد کودکان فعال و دارای آمادگی جسمانی مناسب، در اواخر دهه ۳۰ و ۴۰ زندگی خود با خطر کمتری برای ابتلا به افسردگی مواجه هستند. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که آمادگی قلبی-عروقی میتواند به تقویت سلامت روان کودکان در آینده کمک کند. در عین حال، ارتباط واضحی میان قدرت عضلانی و خطر ابتلا به افسردگی مشاهده نشده است.
«گرانت تامکینسون»، پژوهشگر دانشگاه آدلاید استرالیا، اظهار داشت: «این مطالعه نشان میدهد کودکانی که از آمادگی قلبی-تنفسی بهتری برخوردار بودند، در بزرگسالی کمتر در معرض خطر ابتلا به افسردگی قرار داشتند.» تامکینسون در یک بیانیه خبری افزود: «نکته مهم این است که آمادگی جسمانی عاملی است که میتوانیم آن را تغییر دهیم؛ بنابراین، میتواند هدفی کلیدی برای بهبود سلامت روان در درازمدت باشد.»
در این مطالعه جدید، پژوهشگران وضعیت بیش از ۱۰۰۰ نفر را که در سال ۱۹۸۵ (در دوران کودکی) تحت آزمایش آمادگی جسمانی قرار گرفته بودند، پیگیری کردند. سلامت قلبی-عروقی اکثر کودکان از طریق سنجش سرعت دویدن آنها در مسافت حدود ۱.۶ کیلومتر و آمادگی عضلانیشان با انجام پرش طول در حالت ایستاده ارزیابی شد. همچنین ضربان قلب برخی از آنها هنگام رکاب زدن روی دوچرخه ثابت و قدرت پنجه دستشان نیز اندازهگیری شد.
تامکینسون گفت: «ما از پیش میدانیم که فعالیت بدنی برای سلامت روان مفید است و تحقیقات قبلی نشان دادهاند که بزرگسالان دارای آمادگی جسمانی بالاتر، کمتر دچار افسردگی میشوند. اما اطلاعات ما درباره اینکه آیا تناسب اندام در اوایل زندگی با سلامت روان بهتر در دهههای بعد مرتبط است یا خیر، نسبتاً اندک است.»
نتایج نشان داد که آمادگی قلبی-عروقی بهتر با کاهش ۲۰ درصدی نرخ افسردگی در زنان و کاهش ۱۱ درصدی آن در مردان (در بازه سنی ۳۶ تا ۴۹ سالگی) همراه بوده است. «بروکلین فریزر»، پژوهشگر ارشد و محقق پسادکترا در دانشگاه تاسمانی استرالیا، در بیانیهای خبری گفت: «قویترین و پایدارترین ارتباطات در مطالعه ما مربوط به آمادگی قلبی-تنفسی بود؛ یعنی آمادگیای که از طریق فعالیتهایی حاصل میشود که فرد را به نفسنفس زدن میاندازد.»
او در ادامه افزود: «عوامل متعددی در بروز افسردگی نقش دارند؛ بدین معنا که هیچ عامل واحدی بهتنهایی نمیتواند خطر ابتلا به آن را توضیح دهد. آمادگی جسمانی ممکن است یکی از قطعات این پازل باشد.» وی همچنین تصریح کرد: «اگرچه نمیتوانیم قاطعانه بگوییم که فقدان آمادگی جسمانی در دوران کودکی موجب افسردگی در بزرگسالی میشود، اما یافتهها حاکی از آن است که آمادگی جسمانی در کودکی ممکن است مزایایی فراتر از سلامت جسمانی داشته باشد.»