به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از هلث دی نیوز، نتایج جدید نشان می‌دهد که از هر ۶ کودکی که داروی GLP-۱ برای آنها تجویز می‌شود، یک نفر در نهایت دچار کمبود تغذیه‌ای تشخیص داده می‌شود. محققان اعلام کردند که کمبود ویتامین D شایع‌ترین نوع کمبود تغذیه‌ای بوده و در بیش از ۱۲ درصد از کودکان، ظرف یک سال پس از شروع درمان با GLP-۱ شناسایی شده است.
«جاستین رایدر»، نویسنده ارشد مقاله و معاون بخش تحقیقات در بیمارستان کودکان رابرت اچ. لوری در شیکاگو، اظهار داشت: «امیدواریم یافته‌های مطالعه ما اهمیت مدیریت پیش‌دستانه تغذیه هنگام تجویز داروهای GLP-۱ برای کودکان را مورد توجه قرار دهد؛ به‌طوری‌که به‌جای انتظار برای تشخیص کمبود تغذیه‌ای، اقدامات لازم انجام شود.» او در بیانیه‌ای گفت: «با آگاهی از خطرات موجود، ما در موقعیت بهتری برای پیشگیری از آسیب به کودکانی قرار داریم که در دوره‌ای حیاتی از زندگی خود تحت درمان با GLP-۱ هستند.»
داروهای «گلوکاگون-مانند پپتید-۱» (GLP-۱) عملکردی مشابه هورمون GLP-۱ دارند؛ هورمونی که به کنترل سطح انسولین و قند خون کمک می‌کند، اشتها را کاهش می‌دهد و سرعت هضم غذا را پایین می‌آورد. کودکان برای تأمین انرژی، پروتئین و مواد مغذی مورد نیاز برای رشد و تکامل سالم، به وعده‌های غذایی مقوی نیاز دارند و محققان نگران هستند که کاهش اشتهای ناشی از داروهای GLP-۱ ممکن است منجر به کمبودهای تغذیه‌ای شود.
رایدر افزود: «هم‌زمان با گسترش استفاده مناسب از داروهای GLP-۱ در کودکان، باید خطرات احتمالی در دوران رشد سریع و بلوغ را درک کنیم.» او ادامه داد: «مواد مغذی مانند ویتامین D، آهن و کلسیم در دوران نوجوانی اهمیت ویژه‌ای دارند، زیرا کمبود آنها می‌تواند پیامدهای ماندگاری بر سلامت اسکلتی و رشد کلی بدن داشته باشد.»
در این مطالعه، محققان داده‌های مربوط به پرونده‌های بیمه بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ را که شامل بیش از ۱۰۰ میلیون بیمار بود، بررسی کردند تا بیش از ۲۰۰۰ کودک ۱۰ تا ۱۷ ساله را که برای آنها داروی GLP-۱ تجویز شده بود، شناسایی کنند. به گفته محققان، میانگین سنی این کودکان ۱۵ سال بود و تقریباً ۶۳ درصد آنها مبتلا به چاقی تشخیص داده شده بودند.
این مطالعه نشان داد که ظرف مدت یک سال، ۱۷ درصد از این کودکان به حداقل یک نوع کمبود تغذیه‌ای یا مشکل سلامتی مرتبط با تغذیه دچار شدند. حدود ۱۲ درصد از کودکان دچار کمبود ویتامین D بودند؛ وضعیتی که می‌تواند منجر به بیماری راشیتیسم (نرمی استخوان) شود. کم‌خونی (آنمی) دیگر مشکل شایع سلامتی بود، به‌طوری که کم‌خونی تغذیه‌ای تقریباً ۱.۶ درصد و کم‌خونی ناشی از فقر آهن ۱.۴ درصد از کودکان را تحت تأثیر قرار داده بود.
رایدر گفت: «هنگامی که درمان با داروهای GLP-۱ آغاز می‌شود، حمایت تغذیه‌ای باید نقشی حیاتی ایفا کند. با این حال، ما در مطالعه خود دریافتیم که تنها ۵ درصد از بیماران ظرف ۳۰ روز پس از شروع درمان با GLP-۱ و کمتر از ۲۵ درصد آنها ظرف ۶ ماه، مشاوره تغذیه دریافت کردند.»
