به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مهر، محمدرضا اصغری در مراسم افتتاح فاز اول بزرگ‌ترین واحد تولید انواع پوره و رب گوجه‌فرنگی در ارومیه، ضمن قدردانی از توجه ویژه استاندار آذربایجان‌غربی به توسعه زیرساخت‌های اقتصادی، اظهار داشت: تمرکز بر «زنجیره‌های ارزش» و ایجاد ارزش‌افزوده، استراتژی اصلی ما برای تحول در بخش کشاورزی محسوب می‌شود.
وی با اشاره به چالش‌های ناشی از ضایعات محصولات کشاورزی، بیان کرد: در سطح کشور، بیش از ۴۰ درصد از محصولات کشاورزی به دلیل نبود صنایع تبدیلی به ضایعات تبدیل می‌شوند که بر اساس آمار، ارزش ریالی آن بالغ بر ۲۲ میلیارد دلار است. توسعه صنایع تبدیلی نه تنها این سرمایه‌های ملی را حفظ می‌کند، بلکه زمینه‌ساز اشتغال‌زایی پایدار و توسعه صادرات غیرنفتی نیز خواهد بود.
اصغری با تأکید بر اینکه این توسعه‌ها در شرایط جنگ اقتصادی و تحریم‌ها به وقوع پیوسته است، تصریح کرد: سازمان جهاد کشاورزی با تمام توان از سرمایه‌گذاران و واحدهای تولیدی که در راستای تکمیل زنجیره ارزش فعالیت می‌کنند، حمایت خواهد کرد.
وی با توجه به فسادپذیری محصولات باغی، خاطرنشان کرد: مدیریت فرآیندهای تولید، انتقال، نگهداری و صادرات باید به‌صورت یکپارچه و در قالب یک «زنجیره ارزش» منسجم و استاندارد انجام شود تا کیفیت محصول در تمامی مراحل حفظ گردد.
اصغری همچنین به حساسیت بالای بازارهای جهانی نسبت به موضوع سلامت و امنیت غذایی اشاره کرد و افزود: در بازارهای بین‌المللی، صرفاً وجود ظاهر زیبا و رنگ مناسب محصول برای جلب توجه مصرف‌کننده کافی نیست؛ بلکه محصول باید از نظر شاخص‌های فنی و عدم وجود باقی‌مانده سموم، بالاترین استانداردهای سلامت را دارا باشد.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان‌غربی تأکید کرد: پایش کیفیت باید از مراحل اولیه تولید، برداشت و بسته‌بندی آغاز شده و تا مرحله انتقال و نگهداری در زنجیره لجستیک، به‌صورت مستمر ادامه یابد.
اصغری همچنین در راستای حمایت از بخش خصوصی و توسعه صادرات پایدار، اعلام کرد: متقاضیان فعالیت در حوزه صادرات و همچنین فعالان بخش لجستیک در زمینه خرید و نگهداری محصولات باغی، می‌توانند از تسهیلات ویژه و ظرفیت‌های اختصاص زمین جهت ایجاد زیرساخت‌های لازم بهره‌مند شوند.
وی تصریح کرد: توسعه صادرات پایدار در بخش محصولات باغی، نیازمند هم‌افزایی و توجه همزمان به چهار مؤلفه اصلی یعنی «کیفیت»، «سلامت غذایی»، «لجستیک مدرن» و «تکنولوژی‌های نگهداری» است که باید از نخستین گام‌های تولید مدنظر قرار گیرد.
