۱۱ نوامبر برابر با ۲۰ آبان، در بسیاری از کشورها به‌عنوان روز یادبود شناخته می‌شود؛ روزی برای گرامیداشت سربازان و غیرنظامیانی که در جنگ‌ها جان خود را از دست داده‌اند. این مناسبت با پایان جنگ جهانی اول پیوند دارد؛ جنگی که در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ با امضای توافق آتش‌بس میان متفقین و آلمان به پایان رسید. از آن زمان، این تاریخ به نمادی برای یادآوری هزینه‌های انسانی جنگ و ضرورت تلاش برای صلح تبدیل شده است.
در ساعت یازدهم از روز یازدهم ماه یازدهم سال ۱۹۱۸، آتش‌بس اجرایی شد و درگیری‌های جبهه غربی پایان یافت. به همین مناسبت، در بسیاری از کشورها مراسم یادبود در ساعت ۱۱ روز ۱۱ نوامبر برگزار می‌شود. در این مراسم، سکوتی نمادین برقرار می‌شود تا یاد کسانی که در جنگ‌ها جان باخته‌اند گرامی داشته شود.
در بریتانیا و برخی کشورهای مشترک‌المنافع، استفاده از گل شقایق قرمز به نمادی شناخته‌شده برای این روز تبدیل شده است. این گل با الهام از شقایق‌هایی که در میدان‌های نبرد جنگ جهانی اول می‌روییدند، به نشانه‌ای از یادآوری قربانیان جنگ و حمایت از نیروهای نظامی و خانواده‌های آنان بدل شده است. البته شیوه برگزاری و عنوان این مناسبت در کشورهای مختلف تفاوت‌هایی دارد.
روز یادبود تنها نگاهی به گذشته نیست؛ بلکه فرصتی برای تأمل درباره پیامدهای انسانی، اجتماعی و اقتصادی جنگ‌هاست. جنگ می‌تواند زیرساخت‌ها را نابود کند، خانواده‌ها را از هم بگسلد، نسل‌های مختلف را با آسیب‌های روانی روبه‌رو سازد و روند توسعه جوامع را برای سال‌ها متوقف کند. گرامیداشت این روز، یادآور اهمیت گفت‌وگو، دیپلماسی، احترام به حقوق بشر و تلاش مستمر برای جلوگیری از تکرار فجایع انسانی است.
