به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از خبرگزاری مهر، فرزانه صادق، وزیر راه و شهرسازی در مراسم گرامیداشت سالگرد تأسیس جمهوری ترکیه اظهار داشت: روزهای ملی فرصتی برای ارج نهادن به تاریخ و هویت ملت‌ها و تقدیر از تلاش‌های آنان برای ساختن آینده خود به شمار می‌رود. این مناسبت همچنین فرصتی ارزشمند برای تأمل در اهمیت دوستی و همکاری میان کشورها و نقشی است که ملت‌ها می‌توانند در شکل‌گیری جهانی با صلح، ثبات و توسعه ایفا کنند.
وی با اشاره به اینکه ایران و ترکیه به‌عنوان دو همسایه با پیشینه‌ای دیرینه از پیوندهای عمیق فرهنگی، تمدنی و انسانی برخوردار هستند، افزود: روابط دو ملت فراتر از مرزهای جغرافیایی بر بستر تعاملات تاریخی، مناسبات اجتماعی و میراث غنی فرهنگی و دینی شکل گرفته و در طول زمان استمرار و استحکام یافته است.
براساس اعلام وزارت راه و شهرسازی، صادق تصریح کرد: این پیوندهای ارزشمند، سرمایه‌ای ماندگار برای تقویت دوستی و گسترش همکاری‌های متقابل میان دو کشور در دنیای امروز به شمار می‌روند.
عضو کابینه دولت چهاردهم خاطرنشان کرد: همکاری‌های اقتصادی و تجاری دو کشور از ارکان مهم این مناسبات به حساب می‌آید. ایران و ترکیه با برخورداری از ظرفیت‌های متنوع و مکمل اقتصادی، فرصت‌های قابل‌توجهی برای گسترش روابط و بهره‌برداری از توانمندی‌های متقابل در اختیار دارند.
وی با تأکید بر اینکه در این زمینه، موقعیت جغرافیایی ایران و ترکیه جایگاه ویژه‌ای به همکاری‌های حمل‌ونقلی و ارتباطی دو کشور بخشیده است، گفت: توسعه این ارتباطات می‌تواند نقشی سازنده و کلیدی در پیوند اقتصادها و بازارهای منطقه ایفا کرده و روابط برادرانه دو کشور را در تمامی زمینه‌ها تقویت کند.
وزیر راه و شهرسازی تصریح کرد: ما بر این باوریم که گسترش مناسبات اقتصادی و ارتباطی ایران و ترکیه علاوه بر تأمین منافع متقابل، می‌تواند سهمی مؤثر در تقویت همکاری، رفاه و توسعه پایدار در منطقه داشته باشد.
وی یادآور شد: آینده این مناسبات با اتکا به ظرفیت‌های موجود و اراده مشترک دو کشور، فرصتی ارزشمند برای رشد و شکوفایی دو ملت ایجاد می‌کند.
صادق در پایان خاطرنشان کرد: تحولات تلخ و بحران‌های اخیر منطقه بار دیگر اهمیت صلح، ثبات و مسئولیت مشترک کشورها در حفظ امنیت و آرامش را نمایان ساخته است. تجربه این تحولات نشان می‌دهد که امنیت و توسعه ماهیتی به هم پیوسته دارند و دستیابی به صلح پایدار نیازمند احترام به حاکمیت ملی و تمامیت ارضی کشورها، پایبندی به اصول حقوق بین‌الملل و اولویت دادن به گفت‌وگو و راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز است.
