به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از یاهو هلث، یک تحقیق جدید که بر روی ۲۱۵۹ بزرگسال در یونان به مدت ۲۰ سال انجام شده است، نشان میدهد که هر ۱ امتیاز بهبود در کیفیت کلی رژیم غذایی با کاهش احتمال ابتلا به نارسایی قلبی مرتبط است.
محققان از دادههای گروه ATTICA، که یک مطالعه آیندهنگر مبتنی بر جمعیت از بزرگسالان ساکن منطقه آتن یونان است و در سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲ افرادی که عاری از بیماری قلبی عروقی بودند، استفاده کردند. شرکتکنندگان تحت ارزیابیهای اولیه سلامت قرار گرفتند که شامل فشار خون، شاخص توده بدنی (BMI)، کلسترول، قند خون و عوامل سبک زندگی مانند سیگار کشیدن، فعالیت بدنی و رژیم غذایی بود.
مصرف مواد غذایی با استفاده از یک پرسشنامه معتبر ۱۵۶ موردی خوراکی که با همکاری متخصصان تغذیه تکمیل شد، مورد بررسی قرار گرفت. کیفیت رژیم غذایی با استفاده از امتیاز کیفیت جهانی رژیم غذایی (GDQS) اندازهگیری شد، ابزاری که میزان مصرف غذا را در ۲۵ گروه غذایی امتیازدهی میکند و از ۰ تا ۴۹ متغیر است. GDQS شامل دو زیرمولفه است: یک مؤلفه غذای سالم (GDQS+) که نشاندهنده مصرف بیشتر غذاهایی مانند میوهها، سبزیجات، حبوبات، غلات کامل و ماهی است و یک مؤلفه غذای ناسالم (GDQS-) که نشاندهنده مصرف بیشتر غذاهای کمتر سالم مانند گوشتهای فرآوری شده، غلات تصفیه شده و نوشیدنیهای شیرین شده با شکر میباشد.
وضعیت نارسایی قلبی در پیگیری ۲۰ ساله با استفاده از ارزیابی پزشک و سوابق پزشکی مورد بررسی قرار گرفت. در طول این مدت، ۲۴۱ نفر از ۲۱۵۹ شرکتکننده (حدود ۱۱٪) به نارسایی قلبی مبتلا شدند. میزان بروز نارسایی قلبی بدون تعدیل در گروه با پایینترین کیفیت رژیم غذایی (۲۰.۷٪) به طور قابل توجهی بالاتر از گروههای با کیفیت متوسط (۵.۱٪) و بالاترین (۶.۶٪) بود.
پس از تعدیل عوامل سن، جنسیت، BMI، تحصیلات، فعالیت بدنی، سیگار کشیدن، فشار خون بالا، دیابت و کلسترول بالا، تیم تحقیق دریافت که هر ۱ امتیاز افزایش در نمره کلی کیفیت رژیم غذایی با احتمال کمتر نارسایی قلبی مرتبط است. همچنین هر ۱ امتیاز افزایش در مؤلفه غذای سالم (GDQS+) با احتمال کمتر نارسایی قلبی مرتبط بود، در حالی که مؤلفه غذای ناسالم (GDQS-) ارتباط معنیداری با نارسایی قلبی نداشت.
این مطالعه همچنین نشان داد که کیفیت رژیم غذایی به نظر میرسد بر شرکتکنندگانی با خطر کلی پایینتر بیماریهای قلبی عروقی تأثیر میگذارد. برای افرادی که در معرض خطر بیشتری هستند، ممکن است مداخلات دیگری نیز مورد نیاز باشد.