به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مهر، سید مهدی ابطحی عصر یکشنبه در نشست شورای دانشگاه کردستان، به کمبود منابع مالی و حمایت ناکافی از فعالیت‌های تحقیقاتی به عنوان عوامل مؤثر بر کاهش تولید مقالات علمی کشور اشاره کرد و بر لزوم تقویت ساختارهای پژوهشی دانشگاه‌ها تأکید نمود.
وی با اشاره به وضعیت تولیدات علمی کشور اظهار داشت: بررسی روند مقالات علمی در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ نشان‌دهنده کاهش ۲.۷ درصدی تعداد مقالات کشور است؛ روندی که ناشی از کمبود اعتبارات متناسب با نیازهای پژوهشی و ضعف حمایت از محققان بوده است.
ابطحی با بیان اینکه کاهش تعداد مقالات به معنای افت کیفیت تولیدات علمی نیست، افزود: تاکنون کاهش محسوسی در کیفیت مقالات علمی کشور مشاهده نشده و با وجود افت کمّی، کیفیت تولیدات علمی تا حدودی حفظ شده است.
معاون پژوهشی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری با اشاره به عملکرد دانشگاه کردستان در سال‌های اخیر گفت: این دانشگاه در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱، هم‌زمان با کاهش روند پژوهش در سطح دانشگاه‌های کشور، مسیر رشد را طی کرده است؛ موضوعی که نشان‌دهنده حرکت رو به جلوی این دانشگاه در عرصه پژوهش است.
وی بر لزوم حفظ و تقویت این روند تأکید کرد و افزود: دانشگاه کردستان دانشگاهی رو به رشد در کشور است و باید شرایط لازم برای تداوم پیشرفت‌های علمی و پژوهشی آن فراهم شود.
ابطحی با اشاره به ظرفیت نیروی انسانی متخصص در کشور تصریح کرد: مسئله اصلی پژوهش کشور کمبود محقق نیست، بلکه محدودیت منابع مالی متناسب با نیازهای تحقیقاتی و حمایت ناکافی از فعالیت‌های علمی است؛ عواملی که می‌توانند بر میزان تولیدات پژوهشی تأثیر بگذارند.
معاون پژوهشی وزیر علوم در بخش دیگری از سخنان خود، تقویت نهادهای علمی و حفظ ارتباط اعضای هیئت علمی با ساختارهای دانشگاهی را ضروری دانست و اظهار کرد: دانشگاه‌ها و نهادهای علمی باید پشتیبان اعضای هیئت علمی و نخبگان باشند و حمایت از پژوهشگران و اختصاص گرنت‌های پژوهشی باید از مسیرهای علمی و در چارچوب ساختارهای دانشگاهی انجام شود.
وی ادامه داد: خروج اعضای هیئت علمی از نهادهای علمی می‌تواند این ساختارها را تضعیف کند؛ ازاین‌رو، تقویت جایگاه دانشگاه‌ها و فراهم‌کردن زمینه فعالیت مؤثر پژوهشگران باید بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد.
ابطحی همچنین با اشاره به موضوع مهاجرت پژوهشگران، اظهار کرد: بر اساس آمار ارائه‌شده، ایران در فاصله سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ حدود ۲۰ هزار محقق را از دست داده که ۲۰ درصد از این تعداد را استادان دانشگاه تشکیل می‌دادند.
وی با تأکید بر اهمیت حفظ سرمایه انسانی در حوزه علم و فناوری افزود: مهاجرت نخبگان و محققان به معنای از دست رفتن بخشی از ظرفیت‌های انسانی و علمی کشور است و در کنار آن، انفعال در عرصه دیپلماسی علمی می‌تواند فرصت‌های تعامل و همکاری علمی را از کشور بگیرد.
معاون پژوهشی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری خاطرنشان کرد: برای تقویت جایگاه علمی کشور باید هم‌زمان با حمایت از پژوهشگران و توسعه توانمندی‌های علمی، رویکردی فعال در دیپلماسی علمی دنبال شود تا ظرفیت‌های دانشگاهی و فرصت‌های همکاری بین‌المللی به‌درستی مورد استفاده قرار گیرد.
