به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مهر، امیرمحمد خالقی، دانشجوی دانشگاه تهران، در شامگاه ۲۴ بهمن ۱۴۰۳ در حین بازگشت به خوابگاه خود و در محدوده کوی دانشگاه تهران، مورد حمله زورگیران قرار گرفت. در این حادثه، او به شدت با چاقو مجروح شد و پس از انتقال به بیمارستان جان خود را از دست داد. در پی این واقعه، متهمان پرونده دستگیر شدند و روند قضایی آنها در دادگاه آغاز شد. متهم اصلی، احمدرضا، به قصاص محکوم گردید و این حکم نیز در مراحل قضایی تأیید شد. با این حال، خانواده امیرمحمد در ادامه از حق قصاص خود گذشتند. برادر امیرمحمد خالقی توضیح داد که این گذشت بر اساس مجموعه‌ای از شروط و درخواست‌ها صورت گرفته است؛ از جمله ساخت یک سالن ورزشی در زادگاه امیرمحمد، پیگیری ساخت مدرسه‌ای به نام او، اقدام برای نامگذاری فضایی در دانشگاه تهران و نامگذاری کوچه‌ای که حادثه در آن رخ داده است.
اکنون، با گذشت مدتی از اعلام گذشت خانواده، محمدامین خالقی، برادر امیرمحمد، در گفت‌وگو با خبرنگار مهر درباره آخرین وضعیت اجرای این شروط و وعده‌هایی که پس از این حادثه مطرح شد، توضیحاتی ارائه کرده است. او درباره وضعیت شروطی که خانواده برای گذشت از قصاص مطرح کرده‌اند، گفت: یکی از مهم‌ترین این شروط، ساخت یک سالن ورزشی در روستای «درمیان» است؛ روستایی که به گفته او فاقد سالن ورزشی بوده و تا مرکز شهرستان حدود ۱۶ تا ۱۷ کیلومتر فاصله دارد. وی افزود: دسترسی جوانان روستا به امکانات ورزشی می‌تواند در پر کردن اوقات فراغت و پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی مؤثر باشد؛ به‌ویژه که مسیر دسترسی روستا به مرکز شهرستان نیز وضعیت مناسبی ندارد.
به گفته خالقی، مقرر شده بود خانواده احمدرضا نیز با همکاری مددکاری کانون اصلاح و تربیت و دادسرای جنایی تهران مبلغی را برای این امور به آنها پرداخت کنند که این مبلغ هنوز پرداخت نشده است. با وجود پرداخت بخشی از هزینه‌ها، عملیات اجرایی سالن هنوز آغاز نشده و به گفته خالقی، موضوع تهیه نقشه و شروع فونداسیون همچنان بلاتکلیف باقی مانده است. او تغییر مدیران و پیگیری نشدن وعده‌های قبلی را از جمله عواملی می‌داند که باعث شده این پروژه به نتیجه نرسد.
وی ادامه داد: ساخت مدرسه‌ای به نام امیرمحمد در زادگاهش، یکی دیگر از وعده‌هایی است که پس از این حادثه مطرح شد. در ابتدا به خانواده امیرمحمد اعلام شده بود که این مدرسه در مدت حدود شش ماه ساخته خواهد شد و حتی قرار بود برای مهرماه سال گذشته آماده باشد، اما با گذشت زمان، پروژه همچنان در مراحل اداری و بروکراسی باقی مانده و عملیات ساخت آن به نتیجه نرسیده است. به گفته او، وعده دیگری نیز برای ساخت یک مجتمع آموزشی در مرکز استان و نامگذاری آن به نام امیرمحمد مطرح شده بود که این موضوع نیز تاکنون محقق نشده است.
وی اشاره کرد: موضوع دیگری که خانواده امیرمحمد پیگیر آن است، وعده مسئولان دانشگاه تهران برای اختصاص یک فضا در دانشگاه به نام اوست. پس از حادثه و اعتراضات دانشجویی، مسئولان دانشگاه وعده داده بودند مکانی در دانشگاه، از جمله یک سالن یا فضای دانشگاهی، به نام امیرمحمد اختصاص پیدا کند. با این حال، این وعده نیز تاکنون اجرایی نشده است. همچنین درباره نامگذاری کوچه محل وقوع قتل به نام امیرمحمد نیز وعده‌هایی مطرح شده بود که به گفته خالقی، هنوز به نتیجه نرسیده است.
برادر امیرمحمد در بخش دیگری از صحبت‌هایش درباره وضعیت امنیتی محل وقوع حادثه گفت: کوچه‌ای که در آن این حادثه خونین برای برادر مرحومم رقم خورد، پیش از قتل امیرمحمد نیز محل وقوع موارد متعددی از خفت‌گیری دانشجویان بوده است. به گفته او، پس از قتل امیرمحمد، در این محل دوربین‌های نظارتی نصب شد، کانکس پلیس مستقر گردید و روشنایی کوچه نیز تأمین شد. خالقی معتقد است اگر چنین اقدامات امنیتی پیش از وقوع حادثه انجام می‌شد، ممکن بود از وقوع این حادثه جلوگیری شود.
محمدامین خالقی درباره وضعیت احمدرضا، متهم اصلی پرونده نیز بیان کرد: خانواده امیرمحمد تنها از حق قصاص گذشت کرده‌اند و از سایر مجازات‌های مربوط به سرقت گذشت نکرده‌اند. بنابراین گذشت خانواده به معنای مختومه شدن تمام مجازات‌های احمدرضا نیست و او همچنان باید مجازات‌های مربوط به جرایم دیگری را که برایش تعیین شده، تحمل کند. اکنون پس از گذشت خانواده امیرمحمد از قصاص، بخش مهمی از مطالبات آنها نه درباره اجرای حکم، بلکه درباره عملی شدن وعده‌هایی است که هم‌زمان با این گذشت و پس از وقوع حادثه مطرح شده‌اند؛ وعده‌هایی که از ساخت سالن ورزشی و مدرسه تا نامگذاری یک فضای دانشگاهی و کوچه محل حادثه را دربرمی‌گیرد و به گفته خانواده، هنوز بخش‌هایی از آن روی زمین مانده است.
