به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از وبدا، ژاله زندیه بیان کرد: سالمند شدن به معنای ابتلا به بیماری نیست. هرچند که با افزایش جمعیت سالمند، تعداد افرادی که با اختلالات شناختی مواجه هستند در حال افزایش است، اما باید توجه داشت که بسیاری از عوامل خطر دمانس قابل اصلاح هستند و اقدامات پیشگیرانه میتوانند نقش مهمی در کنترل و کاهش سرعت پیشرفت این اختلالات ایفا کنند.
این متخصص حوزه سالمندی با توضیح ابعاد پیچیده آلزایمر، تصریح کرد: این بیماری نباید تنها با «فراموشی» شناخته شود، بلکه میتواند منجر به اختلال در قدرت تصمیمگیری، حل مسئله، مهارتهای ارتباطی، جهتیابی و حتی تغییرات شدید رفتاری و شخصیتی گردد. بنابراین، هرگونه تغییر در توانایی انجام فعالیتهای روزمره یا ضعف در جهتیابی محیطی سالمندان، نیازمند توجه فوری و ارزیابیهای تخصصی است.
زندیه با تاکید بر اینکه مراقبت از سلامت مغز نباید به دوران سالمندی محدود شود، افزود: کنترل عوامل خطر زمینهای مانند فشارخون، دیابت و چاقی، همراه با استمرار فعالیتهای بدنی و ذهنی منظم از دوران میانسالی، کلید اصلی پیشگیری از بروز زودهنگام علائم است.
وی همچنین بر ضرورت هوشیاری خانوادهها در خصوص سلامت سالمندان تاکید کرد و خاطرنشان ساخت: تغییرات رفتاری و شناختی سالمندان نباید به عنوان «پیری طبیعی» تلقی شود. تشخیص زودهنگام، کلید اصلی بهبود کیفیت زندگی بیمار و کاهش بار روانی و اقتصادی بر دوش خانوادهها و نظام سلامت است؛ بنابراین اقدام امروز ما میتواند از بروز بحرانهای جدیتر در سالهای آتی جلوگیری کند.