حجتالاسلام روحالله رضایی در گفتوگویی اظهار داشت: خداوند متعال در قرآن کریم میفرماید «إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَی أَهْلِهَا»؛ این آیه نشان میدهد که انسان در قبال امانتهایی که به او سپرده شده، مسئولیت دارد.
وی ادامه داد: امانت به معنای صرفاً مالی نیست، بلکه شامل بسیاری از نعمتها، مسئولیتها و حقوقی است که به انسان داده شده و در زمره امانتهای الهی قرار میگیرد.
این کارشناس مذهبی خاطرنشان کرد: در میان نعمتها و امانتهایی که خداوند به انسان عطا کرده، نعمت هدایت و امامت و ولایت از اهمیت ویژهای برخوردار است و باید به این نعمتها توجه ویژهای داشته باشیم.
رضایی تصریح کرد: کارشناسان دینی امانت را به چند دسته تقسیم کردهاند؛ یکی از این دستهها امانتی است که از سوی خداوند به بندگان داده شده که نعمت هدایت و راهنمایی از مهمترین مصادیق آن به شمار میرود.
وی افزود: نوع دیگر امانت، امانتی است که یک فرد نزد دیگری قرار میدهد؛ به عنوان مثال، اگر کسی رازی را با انسان در میان بگذارد و از او بخواهد که این موضوع را فاش نکند، انسان موظف است به این امانت احترام بگذارد.
این کارشناس مذهبی ادامه داد: حقوق دیگران نیز در زمره همین امانتها قرار میگیرد و اگر فردی حقی بر عهده داشته باشد، باید آن را ادا کند و نباید نسبت به حقوق مردم بیتفاوت باشد.
رضایی اضافه کرد: نوع دیگری از امانت نیز مربوط به خود انسان است؛ اعضای بدن و نعمتهایی که خداوند به او داده، نزد خود او امانت هستند و باید در استفاده از این نعمتها نیز امانتدار باشد.
وی با اشاره به فرصتهای حضور مردم در تجمعات و فعالیتهای اجتماعی گفت: این حضور و اقداماتی که در این صحنهها انجام میشود نیز میتواند یک نعمت و امانت باشد و باید از خود بپرسیم که آیا وظایف خود را به درستی انجام دادهایم یا خیر.
رضایی خاطرنشان کرد: در روایتی از امام صادق(ع) آمده است که خداوند از حضرت موسی(ع) پرسید چه چیزی را برای آخرت خود پیش فرستادهای؟ حضرت موسی(ع) از نماز و روزه و دیگر اعمال عبادی خود سخن گفت، اما به او یادآوری شد که بسیاری از این اعمال برای خود انسان است.
وی افزود: در ادامه این روایت، از حضرت موسی(ع) پرسیده میشود که چه کاری برای خداوند انجام دادهای؛ یعنی چه عملی را انجام دادهای که نفع آن به دیگری برسد. در اینجا موضوعاتی مانند برداشتن سنگ از مسیر مردم و جلوگیری از ظلم مطرح میشود.
این کارشناس مذهبی تصریح کرد: انسان باید قدر فرصتهایی را که خداوند در اختیار او قرار داده بداند، زیرا ممکن است یک حضور یا یک اقدام برای جلوگیری از ظلم، علاوه بر نفع به دیگران، به عنوان ذخیرهای برای آخرت انسان نیز ثبت شود.
رضایی با اشاره به حضور مردم در تجمعات بیان کرد: انسان نباید بدون عذر فرصتهایی را که برای انجام وظیفه فراهم شده از دست بدهد و حضور در این صحنهها میتواند زمینهای برای انجام مسئولیت اجتماعی و دینی باشد.
وی ادامه داد: گاهی گفته میشود افرادی که در تجمعات حضور دارند، در ازای حضور خود پول دریافت میکنند یا با وعدههای مادی به صحنه آمدهاند؛ این نوع سخنان میتواند با هدف دلسرد کردن مردم مطرح شود.
رضایی بیان کرد: مردم نباید تحت تأثیر اینگونه شبهات قرار بگیرند و باید بدانند که حضور در صحنههای اجتماعی، در صورت انجام با نیت صحیح، میتواند یک مسئولیت و وظیفه باشد.
وی خاطرنشان کرد: وقتی جامعه از نعمت هدایت و رهبری برخوردار است، این نعمت نیز امانتی الهی است و انسان باید نسبت به آن مسئولیت خود را بشناسد و در چارچوب وظایف خود عمل کند.
این کارشناس مذهبی ادامه داد: نعمت هدایت و امامت و ولایت از بزرگترین نعمتهایی است که خداوند به انسان عطا کرده و خوشا به حال کسانی که این بصیرت را دارند و متوجه هستند که خداوند چه نعمت بزرگی در اختیار آنان قرار داده است.
رضایی تصریح کرد: امروز انسان ممکن است در میان روزمرگیهای زندگی از بسیاری از نعمتها غافل شود، اما یکی از مهمترین وظایف ما این است که بدانیم نسبت به نعمت هدایت و امانتهایی که خداوند در اختیارمان قرار داده، مسئول هستیم.
وی یادآور شد: اگر انسان در مسیر صحیح از این نعمت استفاده کند و امانتدار باشد، میتواند در روز قیامت در پیشگاه خداوند متعال سربلند باشد و امیدواریم همه ما بتوانیم امانتهایی را که خداوند در اختیارمان قرار داده بهدرستی حفظ و ادا کنیم.