به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مدیکال نیوز تودی، مراقبت‌های اولیه معمولاً شامل درمان شناختی رفتاری برای بی‌خوابی (CBT-I) می‌شود. این روش، نوعی درمان ساختاریافته است که به‌طور خاص برای بی‌خوابی طراحی شده و به جای ارائه اطلاعات ساده در مورد خواب، به افکار و رفتارهایی می‌پردازد که ممکن است در مشکلات مداوم خواب نقش داشته باشند، بدون اینکه عوارض جانبی مرتبط با داروهای خواب را به همراه داشته باشد.
اکنون، یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که CBT-I ممکن است فراتر از بهبود خواب عمل کند. در بزرگسالان مسن‌تر مبتلا به بی‌خوابی، این درمان با کاهش سرعت پیری بیولوژیکی همراه بوده است. این کارآزمایی شامل تقریباً ۱۰۰ بزرگسال ۶۰ سال یا بالاتر بود که به یکی از دو گروه درمانی تخصیص یافتند: CBT-I یا گروه کنترل که آموزش خواب دریافت کردند. به گفته محققان، افرادی که CBT-I را دریافت کردند، تقریباً ۳ برابر بیشتر از افرادی که آموزش خواب دریافت کردند، احتمال بهبودی در بی‌خوابی خود را تجربه کردند.
این مطالعه همچنین بررسی کرد که آیا درمان بی‌خوابی با تغییرات در پیری بیولوژیکی مرتبط است یا خیر. سن تقویمی به تعداد سال‌های زندگی یک فرد اشاره دارد، در حالی که پیری بیولوژیکی به تغییراتی که در سلول‌ها و بافت‌ها در طول زمان رخ می‌دهد، اشاره دارد. محققان می‌توانند جنبه‌هایی از این فرآیند را با استفاده از ساعت‌های اپی‌ژنتیک تخمین بزنند. برای این مطالعه، محققان نمونه‌های خون جمع‌آوری‌شده قبل از شروع درمان ۸ هفته‌ای و در ویزیت‌های پیگیری در طول ۲ سال بعدی را تجزیه و تحلیل کردند. آن‌ها از سه معیار پیری بیولوژیکی استفاده کردند: DunedinPACE، GrimAge و PC-PhenoAge.
محققان دریافتند که CBT-I با کاهش قابل توجه سرعت پیری بیولوژیکی مرتبط است. با این حال، یافته‌ها نشان نمی‌دهد که CBT-I می‌تواند پیری را معکوس کند یا کسی را از نظر بیولوژیکی جوان‌تر کند. «جودیت کارول»، نویسنده اصلی و دانشیار روانپزشکی در دانشگاه کالیفرنیا، توضیح داد: «من فکر می‌کنم مهمترین پیام این است که گزینه‌های درمانی برای کسانی که از بی‌خوابی رنج می‌برند وجود دارد و درمان بی‌خوابی مهم است، نه فقط برای کمک به خواب بهتر، بلکه برای کمک به محافظت از سلامت.»
خواب ضعیف یا ناکافی ممکن است بر چندین فرآیند دخیل در سلامت، از جمله تنظیم استرس، متابولیسم، التهاب و عملکرد قلبی عروقی تأثیر بگذارد. با گذشت زمان، اختلال در این سیستم‌ها می‌تواند به‌طور بالقوه در بیماری‌های مرتبط با سن نقش داشته باشد. بنابراین، محققان پیشنهاد می‌کنند که بهبود خواب می‌تواند یکی از راه‌های تأثیرگذاری بر برخی از فرآیندهای بیولوژیکی مرتبط با پیری باشد. با این حال، مکانیسم‌های بیولوژیکی پشت این ارتباط هنوز نامشخص است.
