نمایش «اتاق دود» از اواخر شهریور در تماشاخانه هما روی صحنه رفته و امید سلیمی، بازیگر این اثر، درباره ویژگی‌های نقش خود، اهمیت تولید تئاتر در شرایط کنونی، حضور اندیشمندان در میان مخاطبان و دیگر موضوعات به توضیح پرداخت.
به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مهر، امید سلیمی که در نمایش «اتاق دود» به کارگردانی سینا راستگو نقش «کارگردان قصه» را ایفا می‌کند، درباره همکاری با این کارگردان گفت: تمرین‌ها را از مهر سال گذشته آغاز کردیم. قرار بود در دی‌ماه اجرا داشته باشیم، اما به‌دلیل رخدادهای داخلی کشور و قطعی اینترنت این امکان فراهم نشد و پس از آن نیز جنگ رخ داد. مجموعه این اتفاقات باعث شد در نهایت در روزهای پایانی تابستان امسال روی صحنه برویم. در این نمایش، نقش یک کارگردان را بازی می‌کنم و چون رشته تحصیلی من نیز همین است، این نقش چندان از من دور نبود. در واقع، نوعی بازنمایی از روح خود کارگردان، یعنی سینا راستگو، را بر عهده دارم که پس از هفت سال یک نمایش را به صحنه آورده و این برای من بسیار جذاب بود. نمایش ما درباره تئاتر است، اما این فقط نخستین توصیفی است که می‌توان از آن ارائه داد. «اتاق دود» بیش از هر چیز درباره جامعه، نسبت هنرمند با جامعه و نسبت هنر با جامعه است.
سلیمی درباره اینکه چرا جنس نمایش «اتاق دود» را متفاوت از دیگر آثار روی صحنه می‌داند، اظهار کرد: به نظر می‌رسد جوان‌ترها بیش از آنکه به خود اثر توجه کنند، صرفاً به فروش آن فکر می‌کنند. یعنی همه چیز به این خلاصه شده که صفحه تیوال اثر بالا برود و تمام بلیت‌ها فروش برود، نه اینکه خود نمایش و کیفیت آن در اولویت باشد. جمله‌ای که در تمرین‌ها بارها به سینا راستگو می‌گفتم، درباره خود من و نقشم هم صدق می‌کند؛ «من نمی‌دانم چه می‌خواهم، اما می‌دانم چه نمی‌خواهم». این دقیقاً همان چیزی است که شخصیت امید در نمایش می‌گوید. دیالوگی را هم بسیار دوست دارم که می‌گوید: «تهش این آخرین باری است که من تئاتر کار می‌کنم …» این پافشاری و ثبات کاراکتر برایم بسیار جذاب است. شاید اگر چهار یا پنج سال پیش بود، من هم تحت تأثیر فضا، بیش از حد درگیر پر کردن سالن و این مسائل می‌شدم و همه چیز را برای خودم دشوار می‌کردم. اما حالا بیشتر تلاش می‌کنم از آن لذت ببرم. هر شب پیش از اجرا به خودم می‌گویم: «این آخرین باری است که داری کار می‌کنی، پس سعی کن از آن لذت ببری، به هر شکلی که هست.»
وی با اشاره به فضای روایی این نمایش افزود: شاید برخی تماشاگران با اثر ما ارتباط برقرار نکنند، چون در ذهنشان هسته اصلی نمایش صرفاً یک موضوع تئاتری به نظر می‌رسد و بس. اما مخاطب دقیق و عمیق به‌خوبی متوجه می‌شود که این نمایش چه حرفی برای گفتن دارد. من علاقه زیادی به جامعه‌شناسان و اقتصاددانان دارم و بسیار مشتاقم آقای مصطفی مهرآیین و موسی غنی‌نژاد نیز این نمایش را ببینند؛ افرادی که احساس می‌کنم در حوزه کاری خودشان دارای نگاه و تفکر هستند.
این بازیگر در پاسخ به این پرسش که آیا تئاتر کار کردن در شرایط این روزهای کشور اقدامی به نفع جامعه است یا نه، تصریح کرد: شاید در ابتدا خود من هم با اجرای نمایش موافق نبودم، اما اکنون پاسخ قطعی برای این سؤال ندارم. از یک جایی به بعد مسئله مجوز برای من حل شد، چون به این نتیجه رسیدم که برای تمام کارهایی که در این کشور انجام می‌دهیم به مجوز نیاز داریم و این موضوع اجتناب‌ناپذیر است. به نظرم هر کاری در این مملکت بخواهی انجام بدهی، در نهایت به یک مجوز نیاز دارد. همان‌طور که برای خروج از کشور باید پاسپورت داشته باشی و پاسپورت این کشور به تو اجازه خروج می‌دهد. در نهایت با خودم فکر کردم که اجرا رفتن یا نرفتن من چه تأثیری می‌تواند بر جامعه داشته باشد. با این حال، احتمال زیادی وجود دارد که اجرای هنرمندان در زمانی که انتظارش را نداریم، بتواند معادلات را تغییر دهد. سهم من شاید اندک باشد، اما درباره اثرگذاری یا بی‌اثر بودن آن، زمان تصمیم می‌گیرد.
امید سلیمی، امین موحدی‌پور، شکوفه حیدریان، علی بنایی و امیر شاه‌علی این شب‌ها نمایش «اتاق دود» را به کارگردانی سینا راستگو در سالن شماره ۲ عمارت هما روی صحنه می‌برند.
