به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از خبرگزاری مهر، زهرا شمس‌احسان در نشست بررسی برنامه‌های سازمان رفاه، خدمات و مشارکت‌های اجتماعی شهرداری تهران که با حضور مدیرعامل و معاونان این سازمان برگزار شد، بر لزوم استخراج مؤلفه‌های قابل تعمیم از تجربیات مراکز جامعه‌پذیری تأکید کرد و خواستار روشن‌شدن منطق مداخله و سازوکار اثربخشی این الگو شد.
به گفته وی، برای تبدیل یک تجربه اجرایی به رویکردی پایدار در خدمات اجتماعی شهر، باید مشخص شود کدام بخش از تجربیات مراکز قابلیت قاعده‌گذاری، پشتیبانی سازمانی و توسعه را دارد. عضو شورای شهر تهران همچنین بر ضرورت تعریف دقیق جامعه‌پذیری تأکید کرد و گفت: جامعه‌پذیری باید بتواند نسبت میان بازگشت فرد به تعامل اجتماعی، ارتقای توان زیست جمعی، تثبیت ارتباط با شبکه‌های طبیعی حمایت و کاهش بازگشت به چرخه آسیب را روشن کند. چنین تعریفی، مبنای تعیین خدمات و شاخص‌های ارزیابی مراکز خواهد بود.
شمس‌احسان در بررسی ضرورت تعیین جایگاه این مراکز در مأموریت‌های سازمان، تقسیم مسئولیت میان واحدها و تنظیم ارتباط آنها با سایر خدمات حمایتی و بازتوانی بر این نکته تأکید کرد که استانداردهای مشترک باید کیفیت و پاسخ‌گویی را تضمین کنند و همزمان، امکان انطباق خدمات با شرایط محلی و نیازهای متفاوت مددجویان حفظ شود.
رئیس کمیته اجتماعی شورا با اشاره به پیش‌بینی ساز و کاری برای دریافت بازخورد از مراکز و اصلاح مستمر الگوی مداخله، در این چارچوب، استمرار یا توسعه خدمات باید به شواهد معتبر درباره نتایج مداخله متکی باشد. وی همچنین دسترسی مددجویان به فرصت‌های واقعی مشارکت، ظرفیت‌های محله‌ای و شبکه‌های حمایتی را از پیش‌شرط‌های جامعه محله‌ای و کیفیت ارتباط آنها با محیط اجتماعی عنوان کرد.
