به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از هلث دی نیوز، پژوهشگران به تازگی اعلام کردند که افراد در دهه ۵۰ زندگی خود نشانه‌هایی از کاهش عملکرد حافظه را نشان می‌دهند که احتمالاً به دلیل تغییرات در ناحیه‌ای از مغز است که مسئول تثبیت خاطرات می‌باشد.
«ایان مک‌دانا»، محقق ارشد و استادیار روانشناسی در دانشگاه بینگهمتون نیویورک، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «این مطالعه نشان می‌دهد که دوره میانسالی برای عملکرد حافظه واقعاً حیاتی است و نباید نادیده گرفته شود.»
محققان در یادداشت‌های پیش‌زمینه اشاره کردند که خاطرات زمانی شکل می‌گیرند که مغز یک خاطره جدید را ثبت می‌کند. پس از آن، ناحیه‌ای از مغز به نام هیپوکامپ، خاطره را برای تثبیت آن بازپخش کرده و در صورت نیاز آن را برای یادآوری در دسترس قرار می‌دهد.
در این مطالعه، پژوهشگران تأثیر پیری بر نحوه انتقال اطلاعات بین این مراحل و در نتیجه نحوه ذخیره خاطرات را بررسی کردند. این تیم از حدود ۶۰ بزرگسال بین ۱۸ تا ۷۴ سال خواست تا چهره‌های جفت‌شده با اشیاء و صحنه‌های مختلف را بررسی کنند. پس از پنج دقیقه استراحت، شرکت‌کنندگان یک آزمایش حافظه را برای انتخاب شیء یا صحنه صحیح مرتبط با هر چهره انجام دادند.
محققان بیان کردند که در طول این تمرین، اسکن‌های MRI فعالیت هیپوکامپ آنها را ثبت کردند. نتایج نشان داد که شرکت‌کنندگان میانسال اغلب یک چهره را با شیء یا صحنه اشتباه جفت می‌کردند. آنها موارد را به خاطر می‌آوردند، اما جفت‌سازی صحیح را فراموش می‌کردند. محققان فرض کردند که بزرگسالان مسن‌تر فعالیت هیپوکامپ ضعیف‌تری را نشان می‌دهند که یادآوری ضعیف‌تر را توضیح می‌دهد.
آنچه که آنها کشف کردند جالب‌تر بود. اشتباهاتی که بزرگسالان جوان مرتکب شدند به این دلیل رخ داد که مغز آنها نتوانست الگوهای حافظه اصلی را فعال کند، اما محققان دریافتند که بزرگسالان مسن‌تر با وجود فعال‌سازی قوی الگوهای حافظه، مرتکب اشتباه می‌شوند. مک‌دانا گفت: «هرچه آنها هیپوکامپ را که با رمزگذاری سازگار است، بیشتر فعال کنند، احتمال بیشتری دارد که این خطاهای حافظه را مرتکب شوند.»
مک‌دانا افزود که مشخص نیست چرا الگوی معمول ایجاد و بازیابی خاطرات با افزایش سن دچار اختلال می‌شود. او گفت: «ما شاهد افت قابل‌توجهی در دقت حافظه از گروه سنی ۲۰ تا ۳۰ سال نسبت به افراد ۵۰ ساله هستیم. برخی از این فرآیندهای مرتبط با هیپوکامپ، از همان دوران میانسالی رو به افول می‌گذارند؛ این امر نشان می‌دهد که میانسالی در واقع یک نقطه گذار است.»
پژوهشگران تأکید کردند که مطالعات آتی باید به دقت فرآیندهای حافظه را بررسی کرده و تأثیر تحریک مغز پس از یادگیری بر حافظه را واکاوی کنند. مک‌دانا افزود: «ما واقعاً درک علمی دقیقی از آنچه در میانسالی رخ می‌دهد نداریم، زیرا عملکرد مغز در این دوران به‌طور یکنواخت افت نمی‌کند و برخی نواحی سریع‌تر از نواحی دیگر دچار زوال می‌شوند. بنابراین، شناسایی زمان وقوع این نقاط عطف اهمیت زیادی خواهد داشت.»
