به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از وبدا، علیرضا رنجبران، متخصص پریودانتیکس، با تأکید بر اهمیت سلامت لثه در حفظ سلامت دهان و دندانهای طبیعی، اظهار داشت: در بحث سلامت دهان، نباید تنها به پوسیدگی دندانها توجه کرد. دندانها برای باقی ماندن در دهان در طول زندگی به مجموعهای از بافتهای نگهدارنده شامل لثه، استخوان و سایر بافتهای اطراف خود نیاز دارند. سلامت این مجموعه، محور اصلی علم پریودانتیکس است.
وی در مورد علل و نحوه بروز بیماریهای لثه، بیان کرد: یکی از مهمترین عوامل آغاز بیماریهای لثه، تجمع پلاک میکروبی یا بیوفیلم دندانی در اطراف دندانها و خط لثه است. رنجبران افزود: اگر این لایه بهطور منظم و صحیح از سطح دندانها و اطراف لثه پاک نشود، میتواند منجر به التهاب در بافت لثه گردد. سازمان جهانی بهداشت نیز بهداشت ناکافی دهان و مصرف دخانیات را از عوامل خطر مهم بیماریهای پریودنتال معرفی کرده است.
وی ادامه داد: در مراحل اولیه، التهاب لثه یا ژنژیویت ممکن است با قرمزی، تورم و خونریزی لثه همراه باشد. در صورت ادامه عوامل ایجادکننده و در افراد مستعد، بیماری میتواند به پریودنتیت پیشرفت کند؛ در این حالت، بافتهای نگهدارنده دندان و استخوان اطراف آن تحت تأثیر قرار میگیرند و در مراحل پیشرفته ممکن است دندانها دچار افزایش حرکت و حتی از دست رفتن شوند.
عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی افزود: نکته مهم این است که همه افراد مبتلا به بیماری لثه الزاماً درد ندارند. گاهی بیماری برای مدت طولانی بدون درد قابل توجه پیشرفت میکند. بنابراین نبود درد بهتنهایی نشانه سلامت لثه نیست.
وی یکی از شایعترین علائم بیماریهای لثه را خونریزی هنگام مسواک زدن یا تمیز کردن بین دندانها عنوان کرد و گفت: قرمزی یا تورم لثه، خونریزی مکرر لثه، بوی نامطبوع یا مداوم دهان، عقبرفتگی لثه و نمایان شدن بخشی از ریشه دندان، حساسیت دندانها، بهویژه در ناحیه ریشه، تغییر موقعیت دندانها، ایجاد فاصله جدید بین دندانها، احساس لق شدن دندان و تغییر نحوه قرار گرفتن دندانها روی یکدیگر، تجمع جرم و پلاک در اطراف دندانها از دیگر نشانههایی است که میتواند وجود بیماری لثه را نشان دهد.