به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان ریاستجمهوری، صدریمهر در خصوص دستور هیات دولت در ابتدای سال ۱۴۰۴ درباره ساخت مدرسه در مناطق کمبرخوردار اطراف تهران توضیح داد: معاونت علمی با هدف افزایش سرانه استعدادهای درخشان در شهرستان شهریار، مسئولیت احداث دو واحد آموزشی دخترانه و پسرانه را بر عهده گرفته است. او با بیان چالشهای موجود در این پروژه افزود: سازندگان بزرگ صنعت ساختمان در تهران، تحویل چنین پروژهای را در مدت پنج ماه غیرممکن دانستند. با این حال، معاونت علمی با اعتماد به ظرفیتهای دانشبنیان کشور، کار را به گروهی سپرد که با استفاده از نرمافزار مدیریت ساخت و مدلسازی اطلاعات ساختمان، موفق شد این دو واحد آموزشی را در کمتر از چهار ماه و با بالاترین استانداردهای کیفی به بهرهبرداری برساند.
صدریمهر همچنین تأکید کرد: موفقیت این تجربه، زمینهساز یک مأموریت جدید شد؛ چراکه رئیسجمهور از معاونت علمی خواست تا با الهام از این الگو، طرحی جامع برای «مدارس فردا» ارائه دهد. به اعتقاد او، طراحی این مدارس باید بر اساس شناخت دقیق ویژگیهای آینده، از جمله سرعت بالای تغییرات، عدم قطعیتها و تسلط دادهها بنا شود؛ زیرا بسیاری از مشاغل سنتی در دهههای آینده جای خود را به مشاغل نوین خواهند داد و آموزش باید برای این زیستبوم جدید طراحی گردد.
معاون توسعه اقتصاد دانشبنیان معاونت علمی، تربیت دانشآموزان برای آینده را نیازمند تقویت چهار ساحت کلیدی دانست. نخستین ساحت هویتی است که بر مؤلفههایی چون عزتنفس، مسئولیتپذیری و تقویت عرق ملی و مذهبی تمرکز دارد؛ دوم ساحت اجتماعی و مشارکتی که مهارتهای کار تیمی و همدلی را در کانون توجه قرار میدهد؛ سوم ساحت خلاقیت و نوآوری با تأکید بر تفکر خلاق و حل مسئله، و در نهایت ساحت علم و فناوری که فراگیری علوم تحولآفرین نظیر هوش مصنوعی و علوم شناختی را هدفگذاری کرده است.
وی با اشاره به گذار از آموزشهای سنتی به سمت الگوهای نوین، خاطرنشان کرد: نظام آموزشی آینده باید به سوی شخصیسازی، آموزش فراگیر و یادگیری مادامالعمر حرکت کند تا نسل آینده را برای مواجهه با مقتضیات جهان دانشبنیان آماده سازد.
محمدجواد صدریمهر همچنین بر رویکرد هوشمندانه «آموزش مکمل» تأکید کرد. وی با بیان اینکه این معاونت برای طراحی مدارس آینده، از مداخله در ساختار، شرح درس و روشهای تدریس مرسوم پرهیز کرده است، توضیح داد: راهبرد اصلی بر پایه تغییر در فضای فیزیکی و محیط یادگیری استوار بوده تا دانشآموزان در بستری متفاوت و مجهز، مهارتهای نوین را تجربه کنند.
این مقام مسئول با اشاره به اینکه در مدل آموزش مکمل، کلاس درس تنها نقطه یادگیری نیست، از بازتعریف فضاهای سنتی مدرسه با مشارکت مستقیم شرکتهای دانشبنیان خبر داد. وی توضیح داد: چگونه دانشآموزان با ترکیب کارگاه تولید محتوا، کارگاه نمونهسازی پیشرفته و کارگاه پویانمایی، میتوانند از ایده تا ساخت مدلهای سهبعدی و تولید پادکست یا انیمیشن را به صورت یکپارچه تجربه کنند و به انیمیشنسازانی نوین تبدیل شوند.
صدریمهر در این روایت، به یک دستاورد غیرمنتظره در مدرسه فرزانگان شهریار اشاره کرد و آن را نشانه موفقیت مدل آموزش مکمل دانست. وی اظهار داشت: این تحول در فضاها، موجب شد تا معلمان به طور خودجوش از چارچوب سنتی کلاس درس خارج شده و آموزش دروس رسمی حتی در حوزههایی مانند زبان انگلیسی را به این محیطهای مکمل منتقل کنند. بدین ترتیب، معلم زبان با بهرهگیری از سالن بازیهای شناختی برای تمرین مکالمه و استفاده از کارگاه تولید محتوا برای ضبط پادکست توسط دانشآموزان، روش تدریس خود را با فضای نوین مدرسه همسو کرد.
این الگوی جدید نشان میدهد که بدون نیاز به تغییر در طرح درسهای رسمی، میتوان با تغییر در کالبد و محیط آموزشی، معلم و دانشآموز را به سمت روشهای تدریس خلاقانه، تعاملی و مهارتی هدایت کرد. او ادامه داد: در پی ارزیابی موفقیتآمیز فاز نخست و بازدید میدانی رئیسجمهور از مدارس الگو در شهریار که با تعامل مستقیم با دانشآموزان و معلمان همراه بود، معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان ریاستجمهوری مأموریت یافت تا با تدوین راهکارهای «مقیاسپذیری»، این الگوی نوین آموزشی را در سطح ملی گسترش دهد.
به گفته صدریمهر، نخستین محور توسعه، پلتفرمهای فیزیکی است؛ این مدل آموزشی منحصر به مناطق برخوردار نیست؛ تجربه اجرای مدلهای مشابه در نقاطی نظیر محله هرندی و همکاری با نهادهایی چون بنیاد برکت برای تجهیز مدارس مناطق کمبرخوردار و دور از مرکز، نشان میدهد که این زیرساختها با انعطافپذیری بالا قابل گسترش به سراسر کشور هستند.
در حوزه محتوا، معاونت علمی رویکردی مبتنی بر دستیار هوش مصنوعی را در پیش گرفته است. صدریمهر با تصریح اینکه هوش مصنوعی به عنوان دستیار معلم عمل میکند و نه جایگزین او، خاطرنشان کرد: این فناوری با تحلیل نیازهای آموزشی، به معلمان در طراحی طرح درسهای تجربهمحور، زمانبندی دقیق و انتخاب بهترین روش تدریس کمک میکند؛ به طوری که معلمی که از ابزارهای هوشمند بهره میبرد، بهمراتب توانمندتر از دیگران در انتقال مفاهیم عمل خواهد کرد.
سومین محور، شخصیسازی آموزش برای دانشآموزان است که از طریق تحلیل دادههای شایستگی و مهارتی هر فرد صورت میگیرد. در این مدل، دستیار هوش مصنوعی به معلم کمک میکند تا محتوای آموزشی را متناسب با سبکهای یادگیری متفاوت دانشآموزان در یک کلاس درس واحد، به شیوههای مختلف (متنی، بصری، شنیداری و غیره) تولید و ارائه کند.
صدریمهر بر اهمیت بازتعریف شایستگیهای معلم در این مدل تأکید کرد و گفت: در این مدل معلم از نقش سنتی خود فراتر رفته و به یک «هدایتگر» تبدیل میشود که دانشآموزان را از مرحله پرسش تا کشف، و از ایده تا رسیدن به نمونه اولیه هدایت میکند و حتی بازی را به عنوان یک موقعیت آموزشی اثرگذار به کار میگیرد. وی در پایان خاطرنشان کرد: امیدواریم با نهادینه شدن این بسته کامل آموزشی و تکیه بر روحیه ایثار و نوآوری، بتوان آیندهای شایسته برای نسل جوان ایران اسلامی رقم زد.
