به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از ساوت چاینا مورنینگ پست، نوعی از ریزش مو به نام «طاسی منطقهای» (آلوپسی آرهآتا / alopecia areata) با استفاده از یک داروی جدید قابل درمان است. طاسی منطقهای یک بیماری خودایمنی به شمار میرود که در آن سیستم ایمنی بدن به اشتباه به فولیکولهای مو حمله میکند و این امر منجر به ریزش ناگهانی مو میشود. این ریزش ممکن است به صورت لکههای پراکنده ظاهر شود و در موارد شدید، تمام موهای سر، ابروها و حتی موهای بدن ممکن است به طور کامل از بین برود. تا به امروز، هیچ داروی مؤثری برای درمان قطعی این بیماری وجود نداشته است. اما اکنون داروی «اوپاداسیتینیب» (upadacitinib) به عرصه درمانی وارد شده است.
این قرص که به صورت روزانه یک بار مصرف میشود، پیشتر برای کاهش التهاب در انواع مختلف آرتروز مورد استفاده قرار میگرفت. محققان بر این باورند که این دارو با مهار واکنش بیش از حد سیستم ایمنی که به تخریب فولیکولهای مو منجر میشود، میتواند به درمان طاسی منطقهای نیز کمک کند. پژوهشگران دانشگاه هاروارد برای آزمایش این فرضیه، دو مطالعه بالینی بینالمللی را در بیمارستانهای آمریکای شمالی، اروپا و چین انجام دادند. آنها افرادی با وضعیت طاسی منطقهای شدید را در این مطالعه وارد کردند. داوطلبان بهطور متوسط حدود ۸۴ درصد از موهای سر خود را از دست داده بودند و برخی از آنها در شش ماه پیش از آزمایش، هیچگونه رشد مجدد مو را تجربه نکرده بودند.
شرکتکنندگان بهطور تصادفی روزانه دوزهای ۱۵ یا ۳۰ میلیگرمی از دارو یا دارونما دریافت کردند. نتایج این پژوهش بسیار قابل توجه بود. در طول ۲۴ هفته، تقریباً تمام افرادی که هر یک از دو دوز «اوپاداسیتینیب» را مصرف میکردند، شاهد دستکم ۸۰ درصد رشد دوباره موهای سر خود بودند. بیش از ۳۵ درصد از دریافتکنندگان دوز ۱۵ میلیگرم و ۴۶ درصد از مصرفکنندگان دوز ۳۰ میلیگرم، رویش مجدد چشمگیری را تجربه کردند؛ بهطوریکه بیش از ۹۰ درصد پوست سر آنها مجدداً با مو پوشانده شد. نکته قابل توجه این است که از هر پنج شرکتکننده یک نفر (۲۰ درصد) در مقیاس استاندارد ریزش مو به امتیاز صفر رسید؛ یعنی سر آنها کاملاً پر از مو شد. چنین نتیجهای تقریباً هرگز در گروه دارونما مشاهده نشد و تنها یک درصد از افراد این گروه شاهد رشد قابل توجه مو بودند.
آرش مستقیمی، استاد دانشگاه هاروارد و نویسنده ارشد این پژوهش، در این باره بیان کرد: «یافتههای مذکور نشاندهنده شروع سریع اثرگذاری و پاسخ عمیق بدن به داروی اوپاداسیتینیب است. هرچند آزمایش مقایسهای مستقیمی انجام نشد، اما دادهها نشان میدهد اوپاداسیتینیب احتمالاً یکی از مؤثرترین داروهای سیستماتیک ارزیابیشده برای درمان طاسی منطقهای تا به امروز است.» مستقیمی دانشیار رشته پوست در بیمارستان «بریگام اند ویمنز» (Brigham and Women’s Hospital) است که یکی از مراکز آموزشی وابسته به دانشکده پزشکی هاروارد به شمار میرود.