به گزارش پایگاه خبری دیدگاه مدیریت به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران اخیراً اعلام کردند که افزایش تعداد بیدارشدن‌های کوچک در طول خواب با خطر ژنتیکی بالاتر برای ابتلا به آلزایمر ارتباط دارد. به گفته تیمی از محققان دانشگاه لیژ در بلژیک، این بیداری‌های کوچک می‌توانند مدت‌ها قبل از ظهور هرگونه مشکل حافظه، با این خطر ژنتیکی همراه باشند.
«ژیل واندروال»، محقق ارشد، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «خواب می‌تواند به عنوان یک نشانگر قابل دسترس برای شناسایی زودهنگام افراد آسیب‌پذیر تبدیل شود.» محققان همچنین اشاره کردند که افراد مبتلا به آلزایمر با مشکلات خواب مواجه هستند، اما خواب به عنوان یک شاخص اولیه برای این بیماری شناخته نشده است.
در این مطالعه جدید، پژوهشگران خواب بیش از ۵۰۰ فرد سالم را با استفاده از ثبت‌های مغزی بررسی کردند تا تعداد دفعات بیدار شدن آنها در طول شب را ردیابی کنند. این «ریز بیداری‌ها» دوره‌های کوتاهی از فعالیت مغز هستند که فرد را به طور کامل بیدار نمی‌کنند، اما می‌توانند چرخه خواب او را مختل سازند. این تیم این بیداری‌ها را با نمره خطر ژنتیکی هر فرد برای ابتلا به بیماری آلزایمر مقایسه کردند.
نتایج نشان داد که فراوانی بیشتر بیداری‌ها در میان بزرگسالان میانسال (میانگین سنی: ۵۹ سال) با احتمال بالاتر ابتلا به بیماری آلزایمر ناشی از ژنتیک مرتبط است. این ارتباط در میان بزرگسالان جوان‌تر مشاهده نشد.
«پونیت تالوار»، دستیار تحقیقاتی دانشگاه، در یک بیانیه خبری گفت: «بنابراین این ریز بیداری‌ها بی‌اهمیت نیستند. برخی از الگوها می‌توانند تجمع پروتئین‌های دخیل در بیماری آلزایمر را افزایش دهند و با افزایش آسیب‌پذیری مرتبط باشند.»
محققان بر این باورند که این بیداری‌ها ممکن است با لوکوس سرولئوس، ناحیه‌ای در ساقه مغز به اندازه یک دانه برنج که در بیداری، توجه و تنظیم خواب نقش دارد، مرتبط باشند. آنها بیان کردند که لوکوس سرولئوس یکی از نخستین نواحی مغز است که رسوبات پروتئینی غیرطبیعی مرتبط با آلزایمر، گاهی اوقات حتی در اوایل نوجوانی فرد، در آن ظاهر می‌شوند. این ناحیه همچنین ارتباط نزدیکی با کیفیت خواب دارد.
واندروال گفت: «مشاهده این ناحیه دشوار است، اما به نظر می‌رسد در مکانیسم‌های اولیه مرتبط با این بیماری نقش دارد.» با این حال، محققان تأکید کردند که برای درک بهتر این ارتباط، نیاز به انجام مطالعات بیشتری وجود دارد.
