دکتر مژده افشار_روزنامه نگار
حسین خواجه‌امیری، با نام هنری ایرج، خواننده نامدار موسیقی سنتی ایران، در ۹۴سالگی درگذشت؛ هنرمندی که نامش با خاطره چند نسل از دوستداران موسیقی ایرانی گره خورده است.
ایرج از چهره‌های ماندگار آواز ایران بود و به‌دلیل قدرت صدا، وسعت حنجره و شیوه خاص اجرای خود، لقب «پهلوان آواز» را از آن خود کرد. او از نوجوانی وارد مسیر موسیقی شد و پس از آموزش نزد پدر و سپس بهره‌گیری از محضر ابوالحسن صبا، به یکی از صداهای اثرگذار رادیو ایران و برنامه‌های ماندگار گل‌ها تبدیل شد.
ایرج در طول سال‌های فعالیت هنری خود، بیش از ۲۰۰۰ آواز، تصنیف و ترانه در برنامه‌های مختلف خواند و در بیش از ۲۰۰ برنامه گل‌ها حضور داشت. از جمله آثار و اجراهای شناخته‌شده او می‌توان به «برگ سبز ۴۳»، «گل‌های تازه ۲۸» و مجموعه‌هایی چون «نیاز»، «غزل‌خوان»، «همه چشم‌ها به ایرانه»، «به یاد فردین»، «پرنده»، «حرف نگفته»، «شب بارانی»، «خاطرات زندگی»، «گل من»، «گلدون بی‌گل»، «سنگ صبور»، «بزم عاشقان»، «قصه زندگی» و «من و استاد» اشاره کرد.
او علاوه بر موسیقی رادیویی و برنامه‌های گل‌ها، در حدود ۱۰۵ فیلم فارسی نیز ترانه خواند و صدای او بر لب شخصیت‌های بسیاری از سینمای پیش از انقلاب نشست. نخستین فیلمی که در آن ترانه خواند، «روزنه امید» به کارگردانی سردار ساگر بود. از میان ترانه‌های ماندگار او در سینما نیز می‌توان به آثار شناخته‌شده‌ای اشاره کرد که در خاطره جمعی مردم باقی مانده‌اند.
حسین خواجه‌امیری در خانواده‌ای هنرمند در خالدآباد نطنز به دنیا آمد و از همان سال‌های آغازین زندگی با آواز و موسیقی انس گرفت. او در کنار همکاری با بزرگان موسیقی ایران، از جمله علی تجویدی، فرهنگ شریف، جلیل شهناز، پرویز یاحقی، همایون خرم و بسیاری دیگر، جایگاهی ویژه در تاریخ آواز ایرانی پیدا کرد.
درگذشت ایرج، پایان یک عمر آواز و آغاز فصل تازه‌ای از یاد و احترام است؛ یاد هنرمندی که صدایش برای همیشه در حافظه موسیقی ایران خواهد ماند.
