زیباترین رویای جاودانه….

سیراب از عشق ،اما تشنه لب در ضیافتی الهی ،شهد شیرین شهادت را نوشیدی و در ماه رمضان ،عروج را به زیباترین نوع خود به تصویر کشیدی.تو یک جهان را شیفته مهر و صلابت و استواریت کردی و به پیروانت آموختی که مقاومت در برابر دشمنان دین و میهن ؛وظیفه ای انسانی ست. آقای شهیدم: گلواژه های رویش و بالندگی حنجره تو ؛ما را به شهر آفتاب برد. ما دراین دل پریشانی ها و لابلای آن زلال حرف های نابت، دلواپسی ها را به امید بخشیده و در هوای گریه های شهر و بغض های فرو خورده در گلو ،زیباترین رویای جاودانه را با یادت زندگی می کنیم…

پیمایش به بالا