به گزارش خبرنگار فرهنگی دیدگاه مدیریت به نقل از فرهنگ آفرینان،محمدمهدی علویانمهر اظهار داشت: در میان این ۲۰ کشور، جمهوری اسلامی ایران تنها کشوری است که طی این دوره توانسته دو رتبه در این شاخص ارتقا پیدا کند. سهم مدارک ۱۰ درصد برتر پراستناد ایران نیز از ۱۴.۱ درصد در سال ۲۰۲۳ و ۱۴.۰ درصد در سال ۲۰۲۴ به ۱۵.۹ درصد در سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است.
علویانمهر تصریح کرد: این دستاورد در شرایطی به دست آمده که جایگاه جمهوری اسلامی ایران از نظر تعداد کل مدارک علمی در میان همین کشورها از ۱۶ به ۱۸ کاهش یافته است. بنابراین، دادهها تصویری مهم را نشان میدهند: اگرچه رقابت جهانی برای افزایش تعداد مدارک علمی شدیدتر شده و برخی کشورها در کمیت تولید علم رشد سریعتری داشتهاند، اما اثرگذاری استنادی تولیدات علمی ایران، در بخش مدارک پراستناد، بهبود یافته است.
وی افزود: دانشگاهها، اعضای هیأت علمی و پژوهشگران کشور همچنان ظرفیت قابل توجهی برای تولید علم اثرگذار دارند. در شرایطی که مهاجرت پژوهشگران برجسته و نخبه علمی یکی از دغدغههای مهم کشور است، این دادهها اهمیت نگهداشت، حمایت و تقویت سرمایه انسانی علمی را برجستهتر میکند. سیاستگذاران علمی میتوانند با بهبود متناسب شرایط حرفهای و معیشتی اعضای هیأت علمی، حمایت از پژوهشهای باکیفیت، تقویت زیرساختهای پژوهشی، گسترش همکاریهای علمی بینالمللی و طراحی برنامههای جذب و بازگشت پژوهشگران برجسته، از این روند مثبت پشتیبانی کنند.
