به گزارش خبرنگار سیاسی دیدگاه مدیریت،،نفیسه عبدالهی: شورای امنیت سازمان ملل متحد بار دیگر درصدد تصویب قطعنامهای علیه جمهوری اسلامی ایران است که این بار به ابتکار آمریکا و بحرین مطرح شده و با حمایت اردن، امارات و قطر نیز مواجه است. این سومین تلاش برای ارائه چنین قطعنامهای به شمار میآید و تجربه گذشته نشان داده که رویکردهای یکجانبه نه تنها اثربخش نیست، بلکه به اعتبار شورای امنیت آسیب میزند.
قطعنامه نخست، با تمرکز صرف بر ایران و نادیده گرفتن نقش دیگر بازیگران منطقهای، از منظر حقوقی و سیاسی کاملاً رسواکننده بود. قطعنامه دوم نیز با وتوی کشورهای چین و روسیه مواجه شد که اقدامی مسئولانه در راستای موازین بینالمللی و ثبات منطقه محسوب میشود.
طرح جدید نیز بر همان الگوی نخست استوار است و واقعیتهای جاری منطقه را نادیده میگیرد. متن قطعنامه ایران را به نقض آتشبس متهم میکند، اما هیچ اشارهای به محاصره دریایی آمریکا یا حملات مداوم رژیم اسرائیل به لبنان ندارد؛ اقداماتی که خود نقض آشکار آتشبس و حقوق بینالملل به شمار میآیند. اهداف جنگی آمریکا و اسرائیل نیز بهطور فریبکارانه در قالب «نگرانیهای بشردوستانه» یا مسئله «آزادی کشتیرانی» ارائه شده است، در حالی که حملات به زیرساختهای غیرنظامی ایران و بیمارستانها هیچ اشارهای در متن پیدا نکرده و عملاً جنایات جنگی آشکار را نادیده میگیرد.
قطعنامه از حقوق کشتیرانی و کنوانسیون حقوق دریاها بهعنوان پوشش استفاده میکند، اما عملاً ایران را از دفاع قانونی در آبهای خود محروم میسازد و نظامیسازی یک سویه منطقه توسط آمریکا را نادیده میگیرد. در حالی که قطعنامه ادعا میکند به منافع اقتصاد جهانی کمک میکند، در عمل موجب تشدید بحران و افزایش قیمت جهانی انرژی و مواد غذایی خواهد شد.
تصویب چنین قطعنامهای نه تنها صلح را ترویج نمیکند، بلکه به آمریکا ابزاری برای مشروعیتبخشی پسینی به تجاوزات غیرقانونی خود میدهد و متحدان عربی که میزبان پایگاههای نظامی آمریکا هستند، نقش خود در تسهیل تجاوزات را نادیده میگیرند.
